Bilmiyorum, bilemiyorum
Susunca geçer mi acılar
Ağlamayınca diner mi sancılar
Tuz basınca iyileşir mi yaralar
İnsan kendini nasıl tanıtır
Bir ağaç dik
Bir ağaç dik adı sen olsun
Ona öyle güzel bak kı
toprağında can bulsun
Dünyanın nefesini açsın
Nerden bilecektim
hayatın insanı bu kadar yoracağını
Çırpındıkça kanatlarımın kırılacağını
Çok yıprandım çok yalnız kaldım
Annem seni çok ama çok aradım
Bırak silme gözyaşlarımı aksın
Her damlasında içimdeki zehrim boşalsın
Bırak tutma ellerimi boş kalsın
Kalbim kalbinle bir kez olsun hesaplaşsın
Bırak karlar yağsın yüreğime
Aç kapını ben geldim
Davetsiz bir misafirim
Sanma hemen gideceğim
Seninle ömür süreceğim
Çağır beni al içeri
Kadın erkek genci yaşlısı tek yürek
Aç suzuz kahramanca savaştılar
Çanakkale geçilmez dediler
Topraklarımızı kanlarıyla yeşerttiler
Yıllarca aryıp durmuşum
İçimdeki yokluğu kandırıp durmuşum
Günü gelmişki seni bulmuşum
Kaybetmem artık seni dostum
Candan da canandan da yakınsın bana
BİTTİ
Bu defa bitti tamam
Ardından asla ağlamam
Dön gel diye yalvarmam
Canıma tak etti seninle yaşayamam
Gün gelir gün gibi biter dedim
Su gibi akar gider dedim
Ateş gibi yanar küle döner dedim
Bitmedi bitmesini hiç istemedim
Gözlerine her baktığımda büyüdü aşkım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!