Susma içine atma derdini kederini
Biriktikçe çürür insan kendini
Unutma, ikinci bir şans yok ki
Şu fani dünyadan gelip geçerken,
Sabır düştü payıma çok erken.
Çay gibi demlendim,
Kahve gibi ağır ağır közde piştim.
Sus kalbim dökme göz yaşını
İçine göm o zalimin sevdasını
Aşka secde ettin de eydin başını
Seni anlayamaz mecnun olmayanı
Süs kalbim sus,söyleme, duymasın…
Canını versen de aşkını anlatamazsın.
O zalim bilmezateşlerde yandığını,
kalbinin gözü sana kapalı.
Neler oluyor diye sorma bana
Sende çok iyi biliyorsun aslında
Bir bebek gözlerini açıyor dünyaya
Ve okul hayatı başlıyor ne büyük umutlarla
Bir yuva kuruluyor sevgi ve aşkla
Unuttum mu sandın
Sen gideli aylar, yıllar geçti,
Takvim yaprakları bir bir düştü duvardan,
Ama adın düşmedi hiç dilimden,
Kalbim üşüyor seni beklerken.
Günden güne siliniyor anılar
Nerde o ğüzel günler nerdesin yar
Kayboldu sesin gülüşün ve yaşananlar
Kalbim paramparca kan ağlar
Ver elini hayat, yürüyelim seninle,
Yılmadan, usanmadan, düşe kalka.
Bazen durur, soluklanırız bir kenarda,
Yeter ki bırakmayalım birbirimizi asla.
İçimizdeki mevsimlerle yaşayalım,
Bu yol kime gider bilmem
Toprağın dili ağır konuşur
Bir ben kaldım bir de sorular
Rüzgâr cevap vermeden susar
Güneş doğar ama ısıtmaz
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!