Sen geçen mevsimlere inat
Benim hiç solmayan baharım
Nefesim günüm güneşim
Huzurum neşşem sevincim
Sen gözleri derya denizim
Yıkılsa da dağlar, o yine ayakta kalır,
Sabrı öyle büyüktür ki taşları çatlatır.
Gözyaşları toprağa düşse filizlenir
Dünyanın en değerli çiçeği dir
Acılarını sessizce gömer yüreğine,
Doğu demedin batı demedin
Yurdunun her köşesini canın bildin
Tüm okullar benimdir dedin
Sınıfına her girdiğinde
Hayata gözlerini açtığım gün yolcusun
Sanma sakın dünyada sen hancısın
Her doğan güne yabancısın
Unutma bugün varsan mushul yarının
Hani bazenbir şarkı çalar
Onu hatırlatir için yanar
Canlanır gözlerinde anılar
Yüreğin dağlanır özlersin
Birini görür ona benzetirsin
Gözlerim seni bekler yollarında,
Kalbim bilmediğim sorularında.
İçimde bir telaş, gelmedin hâlâ,
Dön aşkım, sensiz kaldım kışlarda.
Duman çöktü ovaya, adın rüzgârla geçiyor
Ben olduğum yerdeyim, sen başka bir yönde
Gece uzun sürüyor, gökyüzü sessiz
Ayrılık dediğin şey, zamanla öğrenilen bir mesafe
Bağlamam susmaz geceler, eski bir ezgi
Attığın her adımdayım,
Yürüdüğüm tüm yollarda.
Aldığın her nefeste
Adın var bu kalbimde.
Yaşadığın şehir benim evim,
Sen ben yok biz varız
Aynı gökyüzünün altında
Nefes alır
Aynı topraklqrın üzerinde
kardeşce yaşarız
Biz bir zincirin koparılmaz halkalarıyız
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!