Mert Ali Bedel Şiirleri - Şair Mert Ali ...

La tahzen dedi içimden bir ses.
Bu kadar yakılmışken yeri miydi?
Adam veda etmeyi neden öğrenemedi?
İlk ve son kez dedi,
hiç de ciddi olmaz bu kadar,
pek de durmaz üstünde.

Bir ahuydun, düştüm peşine
Kapıldım zülfünün sonsuz denizine
Aradım kendimi gözlerinin engin derinliğinde
Gel gör halimi, Leyla... Sensiz nasılım bu çöllerde?
Dağlarım delik deşik ama Şirin’im nerede?
Hani bu yolun sonu, vuslat nerede?

Adını aldım gönül makamından.
Gözlerin vuslat,
Gözlerin hicran.
İsterim ki saçların uzansın ömrüme,
Sesinin şavkında ötsün kuşlar.
Yüzünden esiyor bütün seraplar,

Sevgilim, bu gece şiir gözlerinden dökülüyor ve sarıyor etrafı bir soğuk sızı.
Sesinin yankısı çarpıyor duvarlarıma,
Gözlerin şiire dönüşüyor.
Ah ediyorum yarım kalan her şeye
Ve yarım kalıyorum ah ettikçe.
Sorular sussun istiyorum;

Önce kirpiklerim ıslandı yavaş yavaş,
Dişlerimi sıktım, çenem de aciz bir titremeyle.
Adının çokça geçmiş olması benim suçum değildi.
En uzun sustuğum geceydi belki de.
Sonra gözlerime geldin,
İki damla yaş oldun,

Huzursuz bir insan nasıl uyuyabilir ki geceleri?
Bir şiir yazar, bir sigara yakar,
Ölümü düşünür, gençken öldüğüne üzülür.
Oturur ta ki onu terk eden sevgilisi uyku
Geri gelene kadar.
Çıkar hayalinde bir sokağın başına,

Ben ki bir yerlerde yitirmiştim beni,
Yerle bir olduğum o yerde.
Yıllar acımasız ve bir o kadar güzeldi,
Yaşamak uzayıp giden bir hasretti.
Sesime katılan pus, yaşamımın arta kalanıdır.
Bir veda şiiri yazacak kadarım artık,

Damarlarımı yırtan bu aşk,
Damlalarla vuruyor camıma.
Peşinde sokak lambasının kendine yetmeyen ışığı.
Önce neyi özlediğini bilmeli insan;
Baharın habercisi ilk ya da son olduğunu.
Sonbaharında gördüm,

Ve nihayet ikimiz hiçbir aşkın toplamı değiliz
Toparlanmış değiliz bir yerde ve yerlerde kaldı
Mağrur gururumuz, saçların savrulur
Yüzüm paramparça olur, sokaklar ıssız
Yok, berduş gönlüme bir yer
Elimde başkasından kalma izler

Hep kaçtığım ve hep kaçınılmaz olansın sen
Ruhumu saransın gönül otağımda demsin sen
Yarım yarenim, yaramsın sen
Nicedir gam çöker gönlüme
Gönlümde bir kara bulutsun sen
Bir ad bulunmaz biçimine