Önce kirpiklerim ıslandı yavaş yavaş,
Dişlerimi sıktım, çenem de aciz bir titremeyle.
Adının çokça geçmiş olması benim suçum değildi.
En uzun sustuğum geceydi belki de.
Sonra gözlerime geldin,
İki damla yaş oldun,
Huzursuz bir insan nasıl uyuyabilir ki geceleri?
Bir şiir yazar, bir sigara yakar,
Ölümü düşünür, gençken öldüğüne üzülür.
Oturur ta ki onu terk eden sevgilisi uyku
Geri gelene kadar.
Çıkar hayalinde bir sokağın başına,
Ben ki bir yerlerde yitirmiştim beni,
Yerle bir olduğum o yerde.
Yıllar acımasız ve bir o kadar güzeldi,
Yaşamak uzayıp giden bir hasretti.
Sesime katılan pus, yaşamımın arta kalanıdır.
Bir veda şiiri yazacak kadarım artık,
Damarlarımı yırtan bu aşk,
Damlalarla vuruyor camıma.
Peşinde sokak lambasının kendine yetmeyen ışığı.
Önce neyi özlediğini bilmeli insan;
Baharın habercisi ilk ya da son olduğunu.
Sonbaharında gördüm,
Şiir de kırılır bazen,
Nitekim alışkanlıklarla bezenmiş olsa da.
Şiir de acır,
Soğuk sokaklar ortak olur buna.
Evine dönen bir adamın telaşı,
Ya da bir yerlere yetişmenin heyecanı yoktur üstünde.
Ve nihayet ikimiz hiçbir aşkın toplamı değiliz
Toparlanmış değiliz bir yerde ve yerlerde kaldı
Mağrur gururumuz, saçların savrulur
Yüzüm paramparça olur, sokaklar ıssız
Yok, berduş gönlüme bir yer
Elimde başkasından kalma izler
Hep kaçtığım ve hep kaçınılmaz olansın sen
Ruhumu saransın gönül otağımda demsin sen
Yarım yarenim, yaramsın sen
Nicedir gam çöker gönlüme
Gönlümde bir kara bulutsun sen
Bir ad bulunmaz biçimine
Sevdan içimde açmış, filiz vermiş aşkın gönlümde, gözyaşımla sulanmış.
Sana mektuplar yolluyorum, pulları acılarımdan,
Mühürü aşkından.
Sevdan içimde açmış, gelmiş durmuş ağzımın ucuna,
Uzatsam dudağımı dudağım, dudağında.
Bir soğuk rüzgar esiyor acılarımın üstüne,
Si’yaram, imkansızım,
Kanlı canlı acım, olmazım, eksik yanım.
Gök kubbeyi aştı artık feryadım,
Yakınların en uzağındayım.
Gözlerinin, kalbinin, iki dudağının arasındayım.
Bugün senden gidiyorum, ardımda bırakıyorum her şeyi:
Seni, şarkıları, şiirleri, birlikte kurduğumuz bütün hayalleri...
Bugün bizden gidiyorum.
Atıyorum kendimi en uzak, en kuytu yollara,
Çünkü seni duyamıyorum buralarda.




-
Aşiyani Sukut
Tüm YorumlarYazılan her kelime edebi yönümü okşuyor adeta zevk alıyorum bu durumdan :)))