Mert Ali Bedel Şiirleri - Şair Mert Ali ...

Demdir, dinmez öfkem
Çiçek kalmadı bahçemde.
Bir çocuk kayboldu ormanda,
Bir kadın vuruldu sokakta,
Bir adam intihar etti ulu orta bir meydanda.

Biraz daha kal, bitmeden her şey.
Biraz daha kal, şimdi viran olmuş her yanım.
Aşk ile başladığımız her şey, acı ile bitmiş.
Dilimde yıkık bir şiir,
Elimde mürekkebi bitmiş, tükenen bir kalem.
Biraz daha kal,

Tekrara düşen acılarım vardı, burjuva işi değil.
Derme çatma evlerin adamı.
Yazılacak bir aşkım yoktu belki de,
Adına bulaşan birkaç şiirden ziyade.
Nasıl olsa bu da gelir, bu da geçmez dedim
Kendime, kendime.

Tut ki yatağa hasta düşerse, ölüm olur.
Ama sen Feride,
Bana ölüm döşeği sözlerinle
Düşürüyorsun beni yerli yersiz ölümlere.
Fişekler patlıyor ıssız yalnızlığımızda.
Farz et ki her yanımız birer aşk yazıyor,

Kirlenmiş geçmiş, şimdi kırık bir hançer gönlümde.
Nice geç kalınmışlıklar var üstümde.
Koşmam, telaşım bundan;
Geç kalınmış yere koşarak yetişilmez.
Hızlı adımlar, duracakmış gibi çarpan kalp.
Terli bir beden, geç kalınmışlığı geri getirmez.

Bir acıyı paylaşmak gibiydi her şey
Yakışıklı bir yalana birlikte inanmak gibi
Yaradanı bırakıp yaradılana tapmak gibi
Çokta hüzünlü olmayan bir şeye ağlamak gibi
Gibi gibiydi her şey
Kuytularda gizlenen sevdalar gibi

Gökyüzünün bir rengi yok,
Gökyüzü olduğu gibidir.
Gören göz değişebilir bir başkasının gözüyle,
Bakılmaz lakin başka gözle gökteki yüzlere.
İnsan sanmamalı başka bir insanı merhem,
Bulmaktır mühim olan kendinde merhem.

Seni böyle sevdiğimi biliyorlar, varsın assınlar beni.
Ben elmayı seviyorum, varsın elma sevmesin beni.
Yenilgiler çöktü, bir tufan gibi üstüme, varsın gelmesin beklediğim.
Her bakışta yandığım, gözlerinde aşkı aradığım,
Omuzunda ağladığım, varsın bilmesin beni.
Gül cemalin işlerken ilmek ilmek gönlüme,

Bu gün güneş sen adım atınca doğdu
Kapından gönlüme sanki bütün düşlerim toplanmış her gece düşlediğim yüzünde.
Düşermem, emanetini saklarım içimde.
Gönlüm çöl sanmıştı her yanı, fakat şimdi anlıyor yüzünün kıyısında gökyüzüne baktığını.
Karlar yağsın saçlarıma, saçlarına.
Kuş koyacağım yürüdüğün bütün yollara.

Sırtımı yokluğuna dayayıp sana şiirler yazıyorum,
Hiç elde edilmemiş tertemiz şiirler.
Alıntı yaptığım bütün şiirler bana alınsa bile hâlâ yazıyorum,
Çünkü çok güzelsin.

Bu içimdeki siyah duman, bu adı belirsiz olan tadı hep kalpte kalan,