Merkepli kütüphane.. Şiiri - Serdar Tunç ...

Zimmetlendi kitaplar aralığın dördünde,
İmzalandı çıkışım bakanlıktan beşinde,
Toplamıştı önceden üç beş gömlek, fanila
Pür telaş, bir sessizlik evde yarim Mualla.

Personelden memurdu, ismi Nazım Ersela
Tam mesayi biterken, çıktı geldi odama,
Dedi mevlut zimmette, bir eksik var çok garip
Kayıt dışı eşek var, Müdür dedi et kayıt,

Dedim Nazım eşek ne..? , zimmetteki işi ne..?
Hadi bildik bir eşek, eşek benle işi ne..?
Dedi gardaş, ben bilmem, bana dersen incinmem
Eşek kadro dahili, hariç sensin hiç bilmem,

Mevlut bekler beş yıldır, olmak kadro dahili,
Eşek kadro, hem zimmet, Mevlut kalmış harici,
Nerden olur haberim, varmış eşek kadrosu,
Yoksa bir yol bulurdum, neyin yok ki çaresi,

Emir geldi Müdürden, katlanmakta ne demek,
Gider ayak sorunsuz, imza atmam ne demek,
Zaten tek bir imzamdı, beni burda var eden,
Kadro Allah getire, beni yoktan var eden.

İşte Yarim hikaye, kader bu ya başladı,
Şimdi gitmek zamanı, sil gözünün yaşları,
Ankaranın garından, el sallayan bir sensin,
Zemheride kar boran, sıcak olan bir sensin.

Bin dokuz yüz elli dört, altısıydı aralık,
Yirmisekiz doğumlu mevlut dolmuş hıçkırık,
Çorum, Gümüşhacıköy doğum yeri Mevlutum,
İsmi bilmez kim koymuş, yetim, öksüz Mevlutun.

Allah sevmiş Anasın, doğar doğmaz garibin,
Konu komşu el tutmuş, Baba ölmüş sebilin,
Meme olmuş başparmak, geceleri garibe,
Kaymakamdan söz çıkmış, sahip çıkmış sebile.

Şimdi tayin Horasan, Erzurumdan bir kaza,
Kepenektir köyü var, sormuş bilmez bir aza,
Beş gün tam, dört gün gece gitmiş tren postası,
Köye ulaşmak için, kar küremiş sonrası,

Varmış sonra o köye, sormuş Muhtar Necmettin,
Karşılamış Mevlutu, Zabit ile Nurettin,
Demiş gardaş sen kimsin, indenmisin, cinmisin,
Onca yıldır bekleriz, yoksa vali senmisin,

Dedi Gardaş değilim ben uzaktan gelirim,
İşim gücüm öğretmek öğretmenin biriyim,
Bu da benim tayinim dilekçemde yanımda,
Zimmetimde eşek var kitaplarım sonunda,

Köyde okul ne arar, kimse bilmez yazmayı,
Nerde kaldı okumak, tarih ile dünyayı,
Topladı köy meclisi hepsi geldi ihtiyar,
Tepsi değil yuvarlak anlatmıştı dünyayı..

Duydu geldi çocuklar her biri bir haneden,
Öğretti az zamanda alfabeyi temelden,
Müfredatı takiple sundu hep kitapları,
Okur oldu çoçuklar Ata inkilapları,

Karar verdi Mevlut Bey, diğer komşu köylere,
Gitmek için ant içti, ağalara, beylere,
Görmemişti böylesi zemherinin mevsimi,
Kar fırtına çökmüştü karataşın zirveye,

Eşek yüklü hazırdı, etme gitme dediler,
Mesayisi başlamış dinlemeden gittiler,
İlk köy Turna göl idi, kararının hedefi,
Bir saatlik yol idi ne müşkilat çektiler,

Birden hava patladı, kar, fırtına havadan,
Etrafı sisler sardı, yardım eder Yaradan,
Ani çöktü merkebi, şaşırdı kaldı Mevlut,
Karalardan bir kara, oldu kalkmaz bir tabut.

Eşek öldü bir anda Mevlut kaldı biçare,
Dayanmadı nefesi, naçar kaldı biçare,
Çıktı geldi Mualla, dedi Mevlut ben geldim..!
Sarılıpta zimmete, dondu kaldı garibim,

Köy dışında bulmuşlar, tam altı ay sonrası,
Elli metresi kalmış bulundular sonrası,
Bir dramın işte bu, tek sahnelik perdesi,
Kapandı Mevlut Beyin, kütükteki hanesi.

Sayın Okuyucular…Mevlut Bey, yola çıktıktan üç gün sonra, köye posta geldi.Biri telgraf, diğeri mektup olan iletiler Mevlut Beye aitti.
Olay anlaşılınca, Muhtar ilk önce Telgrafı açtı..Mualla'dandı..

“Mevlutum çocuğumuz olacak”..!

Sonra sarı zarfı açtılar ve okudular..

Sayın Mevlut Tanrıverdi;

Üzülerek bildiririz ki, Eşiniz Mualla Tanrıverdi, doğum anında kurtulamıyarak vefat etmiştir.Oğlunuz Devlet koruması altında aşağıdaki adrese teslim edilmiştir.

Saygılarımla
Tunçluer