Merdân Kalır Şiiri - Alperen Sakalar

Bize nâmerd demiş o zât-ı bî-âr,
Demiş “Her dem cefâmızla o haşar.”
Mizâcım uymasa da her söze ben,
Dedim “Merd olanın nâmı yaşar.”

Ol zât ki libâs-ı riyâ ile mest,
Âyîne-i kalbinde yok zerre-i dest,
Her dem sözü zehr, dili âlûde-i kîn,
Zann eyler ki bâtıl ile olur üst.

Gör kim nice mecliste eder nâm-ı hüner,
Lâkin özü boş, kuru bir savt-ı heder,
Bir demde velî kesilir, bir demde hasım,
Rüzgâr ile döner gibi pervâne-i ser.

Nâm u şeref ehline bâkîdir ezelden,
Fânî heves ehli silinir bir nefesden,
Sen yâd olamazsın ne şi‘r ile ne sözle,
Merdân kalır âlemde yalnız izzetinden.