Menfaat Dünyası Şiiri - Veli Alptekin

Dün akşam bana "adam gibi adam" dedin,
Çayımı içtin, derdimi dinledin, alkışladın.
Menfaat bitince hafızan format yedi birden,
Bugün aynı ağzınla adımı karaladın.

Vefasız insan iyiliği görmez.
On kere el uzatsan birini saymaz.
Görmediği kusuru megafonla bağırır,
Kendisini sütten çıkmış ak kaşık sanar.

Çıkar bitince dostluk da rafa kalkar,
Güneş batınca gölge bile yan çizer,
Dün övdüğünü bugün kötüler durur,
Ayna ters dönmüş, yüzler değişir.

Ben öğrendim artık bu oyunu,
Kıymet bilenle yürür bu yol.
Menfaat kokan kapılar kapansın,
Vefa olan yerde kalsın gönlüm bol.