İnsan fıtratını Levh-i Mahfuz’da
Kalemin çizdiği izde durmalı…
İlmin fırsatını kadim sonsuzda,
Kelâmın dizdiği sizde durmalı…
Niyeti, amelle etmeli ayan,
Koca dünya han gibi, deme sakın yerim dar,
Gerçek dar’a girmeden karar ver durma oğul!
Yıllar geçer an gibi, deme sakın vaktim var,
Ömrün sona ermeden karar ver durma oğul!
Önce nefsin anlasın, neden var olduğunu,
DÜRÜLÜR BİR GÜN
İbrişim kumaştan çulum dediğin,
Yerlere post gibi serilir bir gün…
Aymayıp telaştan kulum dediğin,
Vefasız dost gibi yerilir bir gün…
DURULUR BİR GÜN
Baharda taşarak çağlayıp akan,
O taşkın sellerin durulur bir gün!
Dağlardan aşarak dağlayıp yakan,
O aşkın yellerin durulur bir gün!
DURUM BEYANI
Öyle hale geldik ki, seçilmez oldu beyler;
Kimi Bethoven’den kimi Mesneviden söyler!
Herkesin harcı değil zahire hile katmak,
DÜŞERSİN BİR GÜN
Neyine güvenip uçarsın gönül,
Hazan yaprak gibi düşersin bir gün!
Bilmez misin garip naçarsın gönül,
Hazan yaprak gibi düşersin bir gün!
Hayal kurup nefs peşine,
Aldanıp da düşme gönül!
Çıkar için kardeşine,
Yaslanıp da düşme gönül!
İster ilmi, dolaylı ol,
Dışardan kulağa her gelen sözü,
Süzüp arıtmadan duyma ha oğul!
Kaynaktan bulağa kaynayan özü,
Kazıp damıtmadan duyma ha oğul!
Kalbini okşasa seher yeliyle,
EĞRİ İSEM
Her emelim sana ayan,
Eğri isem düzelt beni!
Her amelim sana beyan,
Eğri isem düzelt beni!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!