Mehmet Postallı Şiirleri - Şair Mehmet P ...

Veda etmeden mi, gidecektin sen?
Beni yıkan, esas bu oldu Senem
Ayrılık rüzgârı başımda esen
Bu bana, ölümden zor geldi Senem

Aklını kim çeldi, kimlere kandın

Sevdiğin, elinden uçar giderse
Akar gözyaşların kurutamazsın
Yaşın elli değil, doksana erse
Unutmak ne mümkün, unutamazsın

Güz gülleri gibi solar gidersin

Bu can sağ oldukça ayrılmam derdin
Parayı görünce, unuttun beni
Bu sevda uğruna, dağlar delerdin
Bohçayı dürünce unuttun beni

Benden ayrı bir su dahi içmezdin

Yıkmak kolay ama tamiri çok zor
Gönül sarayını yıkmamaya bak
Kudret kalemiyle edilmiş dekor
Hor görüp, kem gözle bakmamaya bak

Sevgi kozasını incelikle ör

Rabbim izin verse belli bir zaman,
Evine sessizce girsen de gitsen.
Bak nasıl sevinir Elif’le, Canan;
Onları öyle bir görsen de gitsen.

İsmin düşmez yavruların dilinden

Türkistan Türklerini boğazlıyor kızıl Çin
Yüreğime kor düştü yanıyor için için
Ey dünya liderleri, vicdanınız var ise,
Yapılan soykırımın n’olur önüne geçin.

Söküp atamadım nedense seni,
Yüreğime tel tel örgülü müsün?
Niçin üzüyorsun seni seveni,
Yoksa başkasına vergili misin?

Sonuna mı geldik kurduğum düşün?

Güneyden esen fırtına
Büyük yara açtı gitti
Od düştü gönül yurduna
Bedenimi biçti gitti

Ağrısı arttı serimin

Bahar havasını alınca, dağlar
Pınar başlarını özledin mi hiç?
Her dereden ayrı şelale çağlar
Geçip karşısına izledin mi hiç?

Kekliklerin ötüşünü duydun mu?

Hasretle bekledik, biz bu sandığı
Halktan kaçanlarla hesabımız var
Yeter artık bu Milletin yandığı
Yakıp geçenlerle hesabımız var

Seçim yolu görününce şaştılar