Mehmet Postallı Şiirleri - Şair Mehmet P ...

Türkistan Türklerini boğazlıyor kızıl Çin
Yüreğime kor düştü yanıyor için için
Ey dünya liderleri, vicdanınız var ise,
Yapılan soykırımın n’olur önüne geçin.

Söküp atamadım nedense seni,
Yüreğime tel tel örgülü müsün?
Niçin üzüyorsun seni seveni,
Yoksa başkasına vergili misin?

Sonuna mı geldik kurduğum düşün?

Güneyden esen fırtına
Büyük yara açtı gitti
Od düştü gönül yurduna
Bedenimi biçti gitti

Ağrısı arttı serimin

Bırakıp gittiğin o günden beri
Gözyaşımla sulanıyor topraklar
Garip bir sessizlik sardı her yeri
Çimleri örtüyor sarı yapraklar
Bırakıp gittiğin o günden beri

Gizli bir el çeker, hayat perdeni
Birkaç metrelik bez, sarar bedeni
Dostların uğurlar, mezara kadar
Hiçbir kuvvet döndüremez gideni

İster, kıyamete kadar yaşa da
Yeter ki, gözükme gözüme benim
Sevgiden mahrum ol, kal bir köşede
Artık düşüp gelme izime benim

İhaneti affedemem defol, git

İstemem, dönmesin o günler geri;
İlkbaharım kışa döndükten sonra.
Ne değişir, çıkıp gelsen Gülperi;
Gül dalına karga konduktan sonra.

Isırgan ekenler, çiçek devşirmez

Benden başkasına gidersen eğer?
Kahrolurum, elde gördükçe, gülüm.
Baş başa yaşamak, bir ömre değer;
Severim, dünyada durdukça, gülüm.

Eller düğün eder, giyer, kuşanır

Adamı görünce, kazak bir ermiş,
Hanımdan korkmadan yaşıyor sandım.
Meğer korkusundan tir tir titrermiş;
Soğuktan ötürü üşüyor sandım.

Bilmem ya, ilk günden başlamış çile

İçimde yanıyor, sönmez bir ataş
Ben, sana muhabbet duyalı, gelin
Can alıcı bir göz, hilal gibi kaş
Yazması fildişi oyalı, gelin

Nurdan cemalini gördükten beri