Mehmet Postallı Şiirleri - Şair Mehmet P ...

Bizi kızkananlar, çıkarır engel
Korkarım bu gizem bozulur diye
Aramızı açar, uğursuz bir el
Ellerin, elimden çözülür diye

Mecrasında aksın sevdanın suyu

Askerliği bende gördüm, geçirdim
Adamın içine işler kardaşım
Sabahleyin beşte kavuş kalk derler
Sekizde içtima başlar kardaşım

Karavana denir ekmeğe, aşa

Marmara sarsıldı, herkes uykuda
Kıyamet mi koptu aman Allan’ım
Nedir bu çalkantı toprakta, suda
Korkarım bu afet, benim günahım

Ayaklar altında kayıyor zemin

Dizler taşımaz oldu, bu ayaklar götürmez
Bu dert beni götürür, inan dostum çok sürmez

Bir dünya özlüyorum, kirlerinden arınmış
Bir dünya özlüyorum, nedametle yıkanmış

Umut çiçeklerinin, solmadığı bir dünya
Ezenin, ezilenin olmadığı bir dünya

Şu bizim Kurtuluş’tan ceviz aldım bin adet
Biraz yedikten sonra, saydım bini bulmadı
Güvenmemek mi? asla yoktur bende bu âdet!
Bugün bir daha saydım yine dünü bulmadı

Birkaç cevizli börek, birkaç tepsi baklava

Yoksulun, yetimin umut kapısı
Halkın yaldım eli, Uğuru sensin
Sen, Deniz Feneri, hizmet köprüsü
Kimsesizin kimi, göz nuru sensin

Sen, Ferhat aşkıyla dağları delen

Karçiçeğim sütten beyaz, kardan ak
Salkım salkım salınıyor dalında
Gerdanlık misali dizilir yaprak
Yeşerir gönlümün tam ortasında

İşte budur çiçeklerin kralı

Veda etmeden mi, gidecektin sen?
Beni yıkan, esas bu oldu Senem
Ayrılık rüzgârı başımda esen
Bu bana, ölümden zor geldi Senem

Aklını kim çeldi, kimlere kandın

Bütün Türk Milleti hep bir ağızdan,
Depremde yıkılan Van’a ağlıyor.
İmdat çığlıkları gelir enkazdan.
Sağ kalanlar, giden cana ağlıyor.