Mehmet Postallı Şiirleri - Şair Mehmet P ...

Sevaptır sılayı rahim,
Çık şehirden, gel köyüne.
Şehirde yaşamak vahim,
Çık şehirden, gel köyüne.

Şehirde trafik çile

Gel ey güzeller güzeli, sevgiyle bak gözlerime
Kaşını gergin yay gibi çatma güzel ne olursun
El öğüdüne inanma, itibar et sözlerime
Masum aşkımı bir pula satma güzel ne olursun

Bu dünya gelip geçici, seni seveni incitme

Askerliği bende gördüm, geçirdim
Adamın içine işler kardaşım
Sabahleyin beşte kavuş kalk derler
Sekizde içtima başlar kardaşım

Karavana denir ekmeğe, aşa

Marmara sarsıldı, herkes uykuda
Kıyamet mi koptu aman Allan’ım
Nedir bu çalkantı toprakta, suda
Korkarım bu afet, benim günahım

Ayaklar altında kayıyor zemin

Dizler taşımaz oldu, bu ayaklar götürmez
Bu dert beni götürür, inan dostum çok sürmez

Yoksulun, yetimin umut kapısı
Halkın yaldım eli, Uğuru sensin
Sen, Deniz Feneri, hizmet köprüsü
Kimsesizin kimi, göz nuru sensin

Sen, Ferhat aşkıyla dağları delen

Şu bizim Kurtuluş’tan ceviz aldım bin adet
Biraz yedikten sonra, saydım bini bulmadı
Güvenmemek mi? asla yoktur bende bu âdet!
Bugün bir daha saydım yine dünü bulmadı

Birkaç cevizli börek, birkaç tepsi baklava

Tutak’ta mı öğrettiler;
Size, yağcılık yapmayı
İşe başlamadan evvel;
Gelip, el, etek öpmeyi.

Boş gelmediniz tabiî ki

Nasıl methedeyim Yahyalı’ım seni
Sana, sevenlerin bakışı başka
Güzelliğin ile cezp ettin beni
Hasretin içimi yakışı başka

Gezdim karış karış ovayı, dağı

Bütün Türk Milleti hep bir ağızdan,
Depremde yıkılan Van’a ağlıyor.
İmdat çığlıkları gelir enkazdan.
Sağ kalanlar, giden cana ağlıyor.