Mehmet Postallı Şiirleri - Şair Mehmet P ...

Hasretinle geçti koskoca on yıl;
Bu kara toprağa gireli, anam.
Nasıl unuturum ben seni nasıl?
On senedir içim çıralı, anam.

Sensiz yaşamaya alışamadım

Has yünden dediğin döşekle, yastık
Yünleri, pıtraktan az, hanım teyze
Boşattık içini duvara astık
Düştü içimize köz, hanım teyze

Pıtrağı ayırdık harman eyledik

Sağlığın düşmanı, sinsi arkadaş
İnsana, kancayı takar sigara
Ne dert ortağıdır, ne dost, ne sırdaş
Kendi tuzağına çeker sigara

Derdi, paran ile satın alırsın

Gizli bir el çeker, hayat perdeni
Birkaç metrelik bez, sarar bedeni
Dostların uğurlar, mezara kadar
Hiçbir kuvvet döndüremez gideni

İstemem, dönmesin o günler geri;
İlkbaharım kışa döndükten sonra.
Ne değişir, çıkıp gelsen Gülperi;
Gül dalına karga konduktan sonra.

Isırgan ekenler, çiçek devşirmez

İster, kıyamete kadar yaşa da
Yeter ki, gözükme gözüme benim
Sevgiden mahrum ol, kal bir köşede
Artık düşüp gelme izime benim

İhaneti affedemem defol, git

Benden başkasına gidersen eğer?
Kahrolurum, elde gördükçe, gülüm.
Baş başa yaşamak, bir ömre değer;
Severim, dünyada durdukça, gülüm.

Eller düğün eder, giyer, kuşanır

Kaliteden anlamaz, kalitesiz adamlar
Vicdanları sızlatır, vicdansızca ithamlar
Kendi bal üretemez, eşek arısı gibi;
Nerede bir bal bulsa, hemen oraya damlar.

Haydi, kalk gidelim bizim ellere
Bizim dağlar kekik kokar sevdiğim
Sakın fırsat verme yaban ellere
Herkes seyrimize bakar sevdiğim

Mevsim ilkbahardır eridi karlar

Aladağın yaylasında;
Yaylanmaz mı kır çiçeğim?
Çiçeklerin arasında
Salınmaz mı kır çiçeğim?

Çayıra konmuş kelebek