Nankör deyin , kardeşlik nedir bilmeyeni
Bilemedim ben , baş sıraya koyun beni
Sözlerimde sükut akar , gayrısı yoktur inan
Ruhumun dili olsa da duysalar içimdeki seni
İşittim hak ettiğim sözleri , kalbim paramparça
Gecenin sonunda aydınlığını
Aklına düşeceğim anı
Gözümün içine baktığını
Ben bekledim bana de
Geçip giden günlerde
Beklerim hayat sırasının bana gelişini
usanmaksızın,
Beklerim “bekle” demeyen sevdamı,
Beklerim beklemeksizin “bekle” diyen hayatımı,
Umutsuz bir çare bekleyen gönül sahibini.
Rüzgârın bana karşı yelkenlerine esmeksizin beklerim,
Ey gönlüyle gönlüme taht kurmuş gönül sahibi,
Sevgiye muhtaç olan neyler sensiz?
Bir serçe misali akar gözümden yaşlar;
O yaşlarla ölür, bilmez misin dünyada uçan kuşlar?
Demiş bülbül: Sevdası acı veren diken imiş,
Kalemi getir, yazacak çok şeyimiz var vefam.
Bekleyenimiz var, boş durmak yakışmaz bize.
Yeni aşklar tükenmek üzere, herkes eskilere dalmış.
Bir sen vefam, bir sen yetmez bilmeye.
Aşk, “seni seviyorum” demek değildir, bunu bil.
Benim suçum… samimiyet kurdum ona buna,
Değer verdim, başkasının umrunda bile olmayanlara.
Ne de çok yanılmışım, ne de çok aldanmışım,
İki günlük dünyada pervane olan insanlara.
Musallada bir tabut var, üstünde bir küçük yafta
Büyük harflerle yazılmış adın baş uçta
En sevdiğim eşarbını koymuşlar ,başı nakışlı
Bir serçe var üstünde , masum bakışlı.
Baktım dayanağım yok dayandım naaşına ,
gözlerimi kapadım kalbimle ağladım.
Gecenin uykusuzluğu var gözümde
sessizliğin sukutu
Sol yanımda acının ızdırabı
sağ yanımda durgunluğun huzuru
Gerçekçi aşklar var sokakta
sahtekarlar mutlu ve sürurlu
Az bekle, kağıt bulup geliyorum.
Bu defa sen anlatacaksın, ben yazacağım.
Belki de yazacaklarımı senden iyi biliyorum.
Olsun… Yine de sen anlatacaksın, ben yazacağım.
“Bizden olmaz” dediğin satırları ilke koyma sakın , ağır gelir.
Balkonumun kapısı yola bakar,
Sevgili! Bu yaşlar gözlerden mi akar?
Kan ağlar bu yürek, devasını arar;
Akan yaşlar gözden mi ki?
Nice nağmeler seni andı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!