Kalbimle Ağladım Şiiri - Mehmet Nuri Almak

Musallada bir tabut var, üstünde bir küçük yafta
Büyük harflerle yazılmış adın baş uçta
En sevdiğim eşarbını koymuşlar ,başı nakışlı
Bir serçe var üstünde , masum bakışlı.
Baktım dayanağım yok dayandım naaşına ,
gözlerimi kapadım kalbimle ağladım.

Açıverdim gözlerimi, kalmışım bir başıma
Bakıverdim seni koydukları musalla taşına
Avluda upuzun bir râh var ucu kabristan
Naslar giyinmiş kapkara boydan fistan
Baktım dilhun benim tek beyazlıda sen
Gözlerimi kapadım kalbimle ağladım

Giydirmişler uçları bağlı uzun kollu ceketi
Mecnuna çıkmış adım ,bu bendeki aşkın hasleti
Bırakın bir avuç toprak atayım üstüne,
o üşümesin
Ben buradayım bilsin, yalnız hissetmesin
Baktım yerde yatan o göğe yükselen de ben
Gözlerimi kapadım kalbimle ağladım

Sılamın Gülleri susamış, iki damla yaş ister
Adım adım ilerlerim, bir el beni geri iter
Hiç kimsem yok bomboş bir odadayım
Kapılar kilitli , bilmem hangi diyardayım
Baktım solan sensin dokunmayan da ben
Gözlerimi kapadım kalbimle ağladım

Benim zararım kendimeydi , dokunmazdı size
Yaşatırdım sevdiğimi içimde, ve kalırdık biz bize
Sonra bir sessizlik olurdu o bana bakardı ben ona
Lazım değildi başka insan ve başka lisan bana
Baktım ölene kadar seven sendin ölümünü de bekleyen ben
Gözlerimi kapadım kalbimle ağladım