Mehmet İslami Şiirleri - Şair Mehmet İslami

Can gardaşım ızdırabım
Nefsî yere seremedim
Bak; demişti yâ Çalabım
Kâmil insan; göremedim

Bir katre su idim kendim

Âlim olan kelâm eder
Arif olan israfdır der
Kâmil insan sükût eder
Câhil olan inat eder

Ahmak ise boş lâf eder

Kazanmadan yemek harami işi
Ölmekle Yaşamak birdir değil midir
Alttan üstten ifâ olan tefrişi
Gitmek ile kalmak bir değil midir?

Dost, edinen müşrik olan kulunu

Atalar demişki ârif ölürse
İrfanı akıtan eseri kalır
Sûreta insandır eşek ölürse
Sıpaları için semeri kalır

Cihâdı ekberde Şâmilletince

Atalar demiş ki; ârif ölürse
Onun; İrfan olan kemeri kalır
Sûreta insandır eşek ölürse
Sıpaları için semeri kalır

Cihâdı ekberde Şâmilletince

Dilim katleden dilsizler gibi
Düşmana kalkmayan elsizler gibi
Akıl fukarası çulsuzlar gibi
Tüyenle mi Bayram kutlayacağız?

İzzet, İffet, Şeref, Haysiyet kayıp

İdâre lâmbası, kirli değildir
Şavklandıran güneş değil ay gönül
Gezinen cenâze sırlı değildir
Tiksindiysen vur başına bay gönül

Üç Kıt ’an düşmana verildiğinde

Ehli bid’at iken, feyiz saçanı
İmân testeresi biçti biçecek
İslâmiyet düsturundan kaçanı
Dünyâsında, Malik seçti seçecek

Ilimden habersiz muallimlerle

Ene’ deme artık entel deyiniz
Rahat gidilirmi ĞAFFAR, demese?
Ben demiyor Allah; kelâmında, biz
Tilki güdülürmü SETTAR, demese?

Sübhânellah varlığının delili
Düşünmektir bir düşünen var diyor
Mancınık atınca nâra Halîli
Cebrâile ‘Beni gören birr’ diyor