ŞUARALARIN HALİPÜR MELÂLİ
Cezâ alınsa da şiir okunur
Yazdığına pişman oldu şuara
İslâm tezgahında isyan dokunur
Gördükçe efkâra daldı şuara
Tenvîr olunacak bir şeyler de de
Âyet-i Kerîme bidâyetinden
Şuara iki yüz yirmi yedi de
Âlemi şuara şikâyetinden
Şuara ne demek diyenlere ben;
ŞUARA: KUR’ÂN’ın CÜZÜ’dür derim
Çanakkalede gör senedini sen
Cihâdı ekberin özüdür derim
İblis ki; beynine sokunca yalan
Âşıkım diyenin söylediği söz
Âşkla yakmıyorsa şuara olmaz
Nekrofıl gürûhdan aldığından haz
Kabre bakmıyorsa şuara olmaz
Şu benim divâne gönlüm
Yine halden hale düştü
Doğuşundan dokuz canlım
Mukaddes bir bel’e düştü
Bölendi lezzete haz’a
Yaşım Seksen üçtür hasret çekerim
Tarlada kurudu ektiğim darım
Emekliyim emekliyor tekerim
Güllerin diyârı ISPARTA' yımdır
SÜBHAN’ sın ELLÂH’ım SEN’ sin Sultanım
Suç irtikab eden kadı olunca
Kim kime soracak suçludur diye?
Davânızda ol kadıya kalınca
Kim hüküm verecek suçludur diye?
Hükümü verecek suçluysa niye?
Şunu herkes şöyle bilsin bir defa
Kadın benim emanetim, Mustafa!
Gönlü sevda dolu ruhen pür vefa
Vefasızlar böyle bilsin gayrıdır
Manevi kızımdır gözüm Hamide
Cübbeli papazdı kippalı Haham
Hüsnüniyetine aldanıp küstü
Zina, faiz, kumar membaı vaham
Cibilliyetine bakarak kustu
Gavura uyuldu islâm mevhumu
Hakikatin karşısında susmak, farz
Yüz yıldır susmaktan dökülür kanlar
Batılın vechinde, şeytani bir tarz
Sustukca yok oldu Sultanlar, Hanlar
Zûm karşısında susanlar için
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!