Mehmet İslami Şiirleri - Şair Mehmet İslami

BEŞERDEN SANMIŞ DEDİLER;

Yusufla züleyha, seyir ederken
Yaylada çiçeğe konmuş dediler
Leylâ diye Mevlâsına giderken
Çölde aşk oduyla yanmış dediler

BEŞERİN AHVALİ HAKİKATİ

Ayinesi işi kişinin, demiş
Lâfına bakarsa aldanır insan
Mefkure i sabır ilm başı imiş
Hafıza-i beşer malûldür nisyan

İkibin Yirmi üç Altı Şubat’ta
Pazar Ertesi gün dünden habersiz
Gece Sıfır Dört Onyedi saatta
İnsandan habersiz cinden habersiz

Düşman bombasını patlattı birden

Âdem babamızın ilk evlâtları
Çifter, çifter doğduğunu anladım
Kabil reddeyleyip islahatları
Gardaşını boğduğunu anladım

Cibrile: cehennem perdesin açın

A mâda nûruna hoş nazar etti
K i nûrundan habibini var etti
I stınâ: mükevvinata bar etti
L illâhi âşk ile bahtı yâr etti
L ivâil hamd sancağını hür etti

A mâda nûruna hoş nazar etti
K i nûrundan habibini var etti
I stınâ: mükevvinata bar etti
L illâhi âşk ile bahtı yâr etti
L ivâil hamd sancağını hür etti
I ktâ himmetini bi karar etti

Bekâbillâhtan yâna
İmânın kendisinden
Sükûtta derin manâ
Merhâmet cümlesinden

İmân batında mahfûz

Güneşsin güneşe ziya verirken
Nedir karanlıkta benim bu ahım?
Âşkın ile mumlar gibi erirken
Yetmez mi çektiğim zülfü siyahım?

Dilinden döktüğün ballara, canım

Her hayırlı işin başı ve sonu
Besmseleyi demek başın tacıdır
Âmin diye hakka el açmak bunu
İstimâl etmeyen korkunç öcüdür

Her adında besleyi çekerek

BESMELE’NİN HAKİKATİ !

B ekâbillâhtan yâna
İ mânın kendisinden
S ükûtta derin manâ
M erhâmet cümlesinden