ŞÂİR
Yemen çöllerinde Veysel Karani
Görmeden okudu yüce Kur’ân-ı
Şiir oku ile düşman kıranı
Hasan’daki Nebî hazıdır şâir
Şuaralar Milletin damarındaki kanı
Ebû Yezid Bestâmi Abdülkadîr’i tanı
Esrâr-ı hikmetine sikke kıldığı velî
Muhyiddîni A’râbi evliyâlar sultanı
Nâra odun çekti nemrut; katırla
Şuaralar vatanın ezanı, salâsıdır
Şuaralar düşmanın başının belâsıdır
Mücâhade ederken bilinmez kıymetleri
Dünyâyı terk edince, beşerin âlâsıdır
Hâlbuki şâirleri susturulam bir millet
Çöle sor; Olur mu Mecnûn Leylâsız?
Mecnûnun aldığı nefestir Mevlâ
Mahlûkları olamaz ki Mevlâsız
Hû diye duyduğu her sestir Mevlâ
Elindeki kaşık ‘Mevlâ’dasın’ der
LEYLÂ LÂZIM MEVLÂ İÇİN
Gezinmekle olunmaz ki
Seyyâh lâzım olmak için
Saz mızrapsız çalınmaz ki
Dertment lâzım çalmak için
LEYLÂNIN İŞİ NE ÇÖL PAZARINDA
Boş gelenler boşta boşa yellenir
Akîlin işi ne dell pazarında?
Burnundaki kıl ne desen tellenir
Sakilin işi ne dil pazarında?
Ah etmezdin dindaşların ölürken
Devran böyle devam eder mi sandın?
Vehâmeti usul, usul gelirken
Hevâi hevesi lider mi sandın?
Çekinirdin dosttan bir gülde atsa
Soruyorlar bana hep şiir nedir diyerek
O, çağlayan ırmaktır yönünü arz gösterir
Olmayanlar çıkıyor kalıbından süyerek
Şairin şuurunu Sünneti Farz gösterir
Şiir dîni milli bir mefâhirler demeti
Lâlmi oldun yoksa selemi gittin
İnsana: lisânı beyân demişler
Kanije, Mohaçı Budini nettin?
Arifana her hâl ı’yân demişler
Dilinize güve düştüyle deyin
Şuaralar dili ile savaşı
Başlatan şiirler meydanâ gelir
Küçük taş yarınca kocaman baş
Derman ümidiyle Lokmâna gelir
Dibi görünmeyen suya dalınca
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!