Mehmet İslami Şiirleri - Şair Mehmet İslami

Çıktığında yoldan mücâhid dönmez
Azmi cezmi kastla hedefe gider
Âsiye mücrime rahmeti inmez
Hesabı burada peşinen öder

Allâh’ın devesi katledilince

İKRA’ emri ile amel ederken
Melekler hâline bakar Polatın
Echeli cühelâ kaçıp giderken
Göğsüne madalya takar Polatın

Kaytan bıyıkları ehli küffarı

Deli gönül havalanma
Kanadını kıran olur
Yükseklerde yuvalanma
Bir gün yuvan viran olur

Yazdığın destan belleme

A’mâ ri kan ı bozuk
İçtiği domuz sütü
İnsanlıktan da çizik
Kovboy yâhûdî iti

İnleyip muzu, muzu

Büyük geçmiş olsun Bekîrefendi
Önce yüce selâmına vesselâm
Vakti merhun gelir dağıtır bendi
Acısına elemine vesselâm

Hakkını helâl et hiç belli olmaz

DELİ VARDIR DELİYE NE DEMELİ?

Dostum sana deli, delisin derse
Biliniz ki cin elinde boğulur
Yanılırda şayet velisin derse
İdrak zarı tuz buz olur dağılır

Divâneler velî kulu bilmez ki
Velî olanlar Âdemi bölmez ki
Bölmeği velînin eli almaz ki
Eli almayanın dili salmaz ki

Dili salmayanda yolu bulmaz ki

Affet Rabbim! arzuhal bu sana
Menfi tarzda kelâm eden dilim var
Bu kadar nimetler lütfettin bana
Ağır yüklü doğrulmayan belim var

Ben bana ummanda han aratmışım

DEMEDİM Mİ?

Allâh ayak vermiş, yolları üzme
Dervişsen âlemi gez demedim mi?
Ayağına giyde demirden çizme

Bal akıttığını, gören akrebi
Delikten çıkarır dil, demedim mi?
Şayet; ceketinin delikse cebi
Yok, kapı çalacak el demedim mi?

Mal kazanmak için harca nefesi