Mehmet İslami Şiirleri - Şair Mehmet İslami

Yıldırım düşerken titriyor gök yer
Salladığı beşik sallı değil ki;
Elif; Allâh derken Mîm Muhammed der
Lâm Hâ Dal, ayaklı elli değil ki

Âdem’in bedeni toprak anadan

İzzeti iffeti, nefsi emmâre
Oturduğu paspas etti ne çare
Rabbim fırsat verme nolur ağyâre
Ramedân-ı Şerîf hatırı için

Her ameli helâl rızık için et

Vatan millet için can verenleri
Takdir, şükür bizden yanadır deriz
Askere kınayla gönderenleri
Ayağını öper anadır deriz

Biz alkış bilmeyiz çalmayız kapı

Anadolu kapısını o açtı
Yahudi değildir ata ALPARSLAN
Sevgiye, saygıya muhabbet saçtı
Bindi küheylan kırata ALPARSLAN

Bin Beş yüz senelik çınarın dalı

Yokluğunla hilâl olup büküldüm,
Sararan yapraklar ile döküldüm,
Kökü kesik ağaç gibi söküldüm,
Yüreğime baktım, bomboşum anam.

Dokuz ay gün karnında taşıdın

Refahın içinde yokluk görmüyor
Yalın ayak, karda gezmediğinden
Dedesine itibarın vermiyor
İzzeti nefisi sezmediğinden

Bu ülkede kahramanlar masada

ÂNIN İÇİNDE

Suale cevabı duymak isteyen
Cevhermi arar ki sûn’un içinde?
Vakit öğle iken karanlık diyen
Seherde ne görsün tanın içinde?

Parkta otururken geldi üç kişi
Karşıya oturdu üçü de birden
İkisi erkekti biri de dişi
Cilveleşiyorlardı üçü birden

Dişi ortadadır Sağ, solda erkek

ANLAMAZ, ANLAMAZ ANLATILAMAZ

Nasibi olmayan Hak kelâmını
Düttürü üfleyen neyler anlamaz
Gardaşa vermeyen hak selâmını
Kulağı kapalı beyler anlamaz

ANLANMAZSA ÖLÜRÜM

Dost olan hakikat söyler dostuna
Derdi derim anlanmazsa ölürüm
Bazı kurtlar girer kuzu postuna
Kurdu derim anlanmazsa ölürüm