Mehmet Gündüz Şiirleri - Şair Mehmet Gündüz

Sana kavuştuğum gün,
Gönlümde çiçek açar,
Kırma dallarımı, kalsın,
Mahşere kadar.

Gel, tut ellerimden,

Ardıçtandır, kuyuların kovası,
Suya göndermiyor, gâvur anası,


Hadi gidem, sarı yıldız doğmadan,
Aç kapıyı, gâvur anan duymadan.

Gel dedim, gelmedin,
Ben sevdim sen, hiç sevmedin,
Sevgime değer vermedin,
Sevmez sen sevme,
Gelmez sen gelme

Şu dünyaya inanamam,
Sevgin yalan, aşkın yalan,
Gelinlikle gördüm seni,
Kerem’den Aslı’dan utan.

Ne yeminler ediyordun,

Geceler, sessiz olur, köşeler ıssız olur,
Bu ıssız gecelerde, sevgilim beni bulur,
Kavuşunca gizlice, gecem gündüzüm olur,
Geceler geceler
Garip kuşun yuvasıdır geceler
sevenlerin binasıdır, geceler,

Geceler şahidim, seni sevdiğime,
İnkâr etme bana, sevmiyor diye,
İnanmazsan eğer, çıkta bir gece,
Mehtaba sor, yıldızlara sor, ağaçlara sor

Ağardı saçlarım tel tel döküldü
Hastalandım ciğerlerim söküldü
Doktor geldi çare bulunmaz dedi
Geçti aylar yıllar geçti seneler
Çaylar gibi aktı gitti ömürler

Ben senin aşkınla böyle yanarken,
Gülsen, gül sen gül sen ben ağlarken gül
Her gece aşkından böyle ağlarken
Gülsen, gül sen gül sen ben ağlarken gül

Gençliğim bak bir hiç oldu
Saçlarım aklarla doldu
Rengim sarardı soldu
Sensiz dünyam zindan oldu

Güneşe bak aşıp gider

GEZELİM
Şu Uşak’ın havası acı olur tarnası
Tadına doyum olmaz tahin ile helvası
Gezeli, hadi gali sadıç gezelim
Şu Eşmeye varınca halı kilim serelim
Şu Uşak’a varalım battaniye alalım