Mehmet Gündüz Şiirleri - Şair Mehmet Gündüz

Aşkın gemisi, kalktı gidiyor,
Seveni, sevmeyip, yaktı gidiyor,
Kimileri mutlu, kol kola girmiş,
Kimi, sevenleri aldı gidiyor.

Boş bir sandalım,

Bahçelerde sarımsak,
Sarım sarım sarılsak,
İkimiz bir yastıkta,
Yatsakta uyanmasak.

Şu yalan dünyaya kandım, inandım,
Sonu kara toprak imiş, bilmedim.
Her gördüğüm insanı, neşeli sandım,
Her kulun bir derdi varmış, bilmedim.

Her dönemde kriz kriz yaşarız,
Hiç aydınlık günü yok mudur bunun,
İki sağdan, birde soldan seçeriz,
Vallahi birbirinden farkı yok bunun.

Akşam oldu, gene dertler sarıyor beni,
Yarım bir resmin var, anlatıyor her şeyi,
Unutmak istesem, birçok hatıraların var
Seven insan unutmaz, iki satır mektup yaz.

Ben çok uzaktaysam, sen benim içimdesin,

Aşık oldum bende kaşı karaya,
Karlı karlı dağlar girdi araya,
Gözyaşlarım aktı, döndü çaylara
Akan gözyaşımı silmeden gider.

Ben seni sevmişim olmuşum deli,

Akse camisinde suyum da vuruldu
Ali Osman öldüğü de köye duyuldu
Kara gözlüm duyduysa da boynu da buruldu
Atma asker atma ciğere daldı
Allı teli turnam ellere kaldı

Beyazları giymişsin,
Kız boynunu eğmişsin,
Damadı sen sevmişsin, oyna oyna,

Hop hop alkışla, hop hop alkışla.
Gelini sen alkışla, damadı sen alkışla

Her gördüğün şeyde Allah’ı ara,
Ay’a bak, Güneş’e bak, bak yıldızlara
Şu koskoca dünya her gün dönüyor,
Gez dolaş bir de dümenini ara.

Denize kalbur gitti, dibine daldı gitti,
Albayraklı kamyonlar, yârimi aldı gitti,


Hey tavşanlar tavşanlar, gene oldu akşamlar,
İki çocuğunu bırsakıp, Üzüngül’e aşanlar,