BEN BİR AHLAT AĞACIYIM KIR’IN KARŞIDA,
NE MEYVEM BELLİ, NE GÖLGEM,
ARILAR ÇOTUĞUMA KONMUŞLAR,
UĞUL UĞUL SESLERİNDEN DURULMAZ.
BEN BİR AHLAT AĞACIYIM KIR’IN KARŞIDA,
Ben bir sarı çiğdemim,
Toprak, benim evim,
Yağmuru çok severim,
Güneşe bayılırım.
Sizi görünce ayılırım,
Beni koparmanıza şaşarım,
Kader senin benim ile derdin ne,
Ne istersin bu garipden,
Ben böyle kendimi bırakmışken delicesine,
Beni ne yargılarsın anlamadan, dinlemeden.
Derdimin dermanı yoktur,
Nefesimi tutup ölesim var
Bu senede yağmadı kâr
Sana diyorum ey yar
Beni aşkınla sar
Çayımı bir güzel demledim
Kuzköye doğru gidiyor hayat ve ben hala buradayım,
Gidememe telaşı içindeyim,
Neden hala buradayım,
Yoksa delimiyim divanemiyim,
Baş edemiyorum kendimle,
Korkuyorum,
Hal hatır sormuş yine,
Selam yollamış sevdiğine,
Kurban olurum elbisesine,
Benim polisim.
Saç traşı tam bir karizma,
O kadar işim çok ki yoruluyorum,
Kendime bile zaman bulamıyorum,
Oturduğum yerde uyuyakalıyorum,
Benim zamanım çok kıymetlidir, kıymetini bil.
Hayat beni çok yordu,
Neredesin şimdi,
Benim neler çektiğimi bilmedi,
Avaz avaz bağırdım gelmedi,
Beni niye bırakıp gittin.
Hiç mi düşünmedin,
Neredesin şimdi,
Benim neler çektiğimi bilmedi,
Avaz avaz bağırdım gelmedi,
Beni niye bırakıp gittin.
Hiç mi düşünmedin,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!