Ne çok kahır,
Ne çok küfür var
Adaletine dünya.
Yağmurun,rüzgarın,
Toprağın hatırına
Ben küfretmiyorum.
Ne zaman büyüsem
Şeytan güler yüzüme,
Hemen dönerim özüme.
Şu adamlık ne demek,
Kim bana anlatacak
Parayla pulla mı alınır
Oduna yandığım közemi döndün
Közünde kalmamış külemi döndün.
Yağmur yağar sen yanardın
Üşüyen bağrıma ateş saçardın
Soğuk nedir bilmez yaşardım
Közünde kalmamış külemi döndün.
Olmayınca öküzümüz
Koşmuşuz sabana,
Dağda,kırda,bayırda
Bağda,bahçede
Yüklemişiz her yükü
Taşımış eşek gibi.
Eşeği bağlasan durmaz kapısında
Beni kapısında eşeği sanır.
Derleme toplama ufacık akılla
Kendini dünyanın alimi sanır.
Bağlamış kendini bir ipin ucuna
Kapısına bağladığı eşek gibi
Her şeye hükmeden,
Her şeyi yaratıp,
Her şeyi bilensin.
Yarattığın dünya da
İnsanın acizliğine gülensin.
Yaratıp bıraktığın aciz
Ey aklım sana ne diyeyim
Kah gelir kah gidersin
Melek mi gelir şeytan mı
Niye hep doğruyu söylersin.
Sen de kır kıçını,otur yerine
Söz söyleme,gir bir ahıra.
Allah eşit yaratmıyor insanı.
Anlaman zor biliyorum!
Allah eşit yaratmıyor insanı.
Ne Musa olursun,ne İsa
Ne de İbni Sina
Allah eşit yaratmıyor insanı
Yeter artık dedim
Çizdim üstünü her şeyin.
Ne kuşun kanadı umurumda
Ne karıncanın girmesi
Ayağımın altına.
Seninse al nefesimi.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!