Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Ve Tanrı, kâinatı yarattı, yazgı yazdı, tövbe etmeyi öğütledi
Düny'da haram ettiği şaraba cennet-i alâda
İçilmesine izin verdi
Ey cennet
Cehennem mimari
Tanrı

Keça Kurdan wegerin
Bila rehet bimeşe
Kêyfa min jî wê re tê
Ew zozanan dimeşe

Keça Kurdan wegerin

Min mêzekir tu hewş ê yî
Destê te de du, sê deqe
Gorî te bim keça Kurdan
Ji me re azadî heqe

Stûyê te da xweş gerdan e

Tu gulî tu kulîlkî tu şewqî tu şemalî,
Tu bextî tu nîyazî tu wek roja zelalî,
Tu evîna Kurdan’î şoreşgerê gelanî;
Tu dozvanî, şervanî; tu rêwîyê salanî.

Tu çalakî dimeşi tu bahozî, bagerî…

Keça min tu canê min
Tu şitilê dor gula min
Dûr diçî diçî xeribîyê
Bêhna te naçe mala min

Keça min can gula min

Bi dora gundê me kevrir û qewşin
Ax li ser mala me de ewrên reşin
Şewat ket, li nav dil û canê min
Çima li zinaran de gurên wehşin

Ax û wax! Agir xistin kezeba min

Keça narîn min re kêfe, dilşahî ye
Min re berbang min re ronî û hêvî ye
Bejnûbala wê balkêşe, rû şanike
Dil hez dike ne şerme û ne fedî ye

Keça narîn nalenale tim dinale

Delala min keça Kurdan haydî rabe
Ax tune be war tune be şadî nabe
Lê qemerê keça bedew keça şêrîn
Eşq tune be dilê feqîr e evîn nabe

Delala min ax azad be welat xweş e

Hemberê gundê me xweşe
Dîmenê wê zehf balkêşe
Keça qemer lê dimeşe
Pir zaneye xwe serkêşe

Fêz gundê me hozan e

Demsal sare! Berf barî
Dara sincê pur nekin
Di destan de bêrikin
Berfa ber malan rêçkin

Dara sincê ditewe