Haykıran dilim hiç susmuyor
İki gözüm hep yaş döküyor
Viranedir bu garip gönlüm
Ayrılık beni öldürüyor
Artık bedenim yok oluyor
Ha çöktü çökecek, köyüm yapyalnız
Aman virane olmuş dede ocağım
Pınarlar kurumuş, yalaklar susuz
Bu acıyla her an ben yanacağım
Görkemli dağların, yaylan yeşildi
Yüreğinde kin, öfke tohumlarını besleyen
Kan emici yaratık
Çocukları, Kadınları
Canları, çiçekleri,
Ağaçları önemsemeyen
Ölümlere çanak, halka kafa tutan acemi çaylak
Öyle bir an gelir yüreğin feleği şaşar
Mutluluğu çalıp giden yâr
Sevenini yaralar
Kilit vurulmayan gönül
Acır de fen acır
Yara zonklar yara irin bağlar
Ji destê key gel bûn bêzar
Her dera welat bû xesar
Bo rizgarîya mazlûman
Hesinkar Kawa bû serdar
Cejna Newroz’ê pir geşkin
Tu her rengan xemilî yî
Werdeka axa Kurd’anî
Pir nazikî xweş dimeşî
Ser mêrgan û li kendanî
Werdeka min per-baskê min
Dem havîn e, pez û dewar çûn çêrê
Delala min, wele îro xweş roj e
Kerema xwen derdora me binhêre
Taxa mêrgan û zevîyan beroj e
Bêderew tu pir bedew pir xweşikî
Dev biçûkê, bejn bilindê
Xemze kûrê, dêre rindê
Ez heyrana bala te me
Were têkeve govendê
Em daxwazin welatê me
Dayê, derdê dil e, li ser min de tê
Gidî, keder û belangazî ye lê
Kezeba min sincirî, li min xeme
Bêkesa min, xwezî delala min bê
Dayê keder û êş nebe para te
Li pêşberê gundê me de devîne
Kêleka gundê me de çavkanîne
Zivistan ser axa me dijware
Caran qîrîn û caran jî arîne
Lêbelê xizanî¸ birçîbûn zore




-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.