Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Sevdası büyük yolu güzel olan
Yüreği de acıyla yoğrulan
Teni gül kokan benim yiğit yavrum
Bir ahtır senden bana arda kalan

Yoksulluk, zulüm, savaş tükenmiyor

Nicedir yüreğimde bir nehir akıyor uçsuz bucaksız
Demiri pas, çıması çoktan küf tutmuş
Gamı dağlar kadar büyük
Sevdasını unutmayan
Ben gibi
Alabora olan yelkenlim

Bir dağın göğsünde bir vadinin kıyısında
Sürü güden sürüsüne gözü gibi bakan
Bir çobanın kavaldan
Derinden derine
Feryat-figan eden
Yürek burkan yürek yakan

SEVDİĞİM ÖZGÜRLÜK

Bir acı aktı yüreğime,
Ciğerim kanıyor,
Beynim zonkluyor…
Vurgun yiyen baharım

Kış erken geldi yollar kapandı, haber gelmiyor yardan
Bülbülün hazin ötüşüdür dalları eğilmiş nardan
Bahar gitti gideli, bağ mahzun bağbancı mahzun kaldı
Dağlar hep dumanlı, vadiler derin geçilmiyor kardan

Hal yaman, oy ahval yaman, bahar gelmiyor, yaz olmuyor

Dudaklarından
Tadı bal misali
Bir ufak busen
İçime doldu
Gün doğumunda
Seninle açan güllerde

Eğer sevmek
Cehennemlik
Bir günahsa
Bir dalın başında
Gövdesi bahar olan
Gülü

Lo şivano şelafetî nekêyfe;
Te digot “ Welat nebe mirine”
Bi şelifî têkçûyî ma neheyfe?
Malxirabo tu nizanî me şere!

Lo Şivan Perwer hozanê bêbawer,

Gecenin en öfkeli en matemli saatlerinde
Kararan gökyüzü hançerledi her yerimi
Şimdi dertlere doğru savuruyor beni
Gözyaşlarım
Ellerime dökülürken
Seni düşünüyorum

Can aç kollarını bana koş
Kış biti kış geçti bahardır
Kırlarda çiçekler boy verdi
Bu mevsim en güzel zamandır

Hadi sevdiğim bana dön gel