Mehmedim - 7 Şiiri - Züleyha Aktaş

MEHMED’İM - 7

​Hâkim-i Mutlak, korku ne imiş?
Ölüm dediğin, vuslata deymiş!
Hainin ruhu, pusuyla eymiş,
Şehadet aşkıyla, koş sen Mehmed’im!

​Savlet-i Kahhar, nida yükselir,
"Allah Allah" diyen, göklere erir!
Bu can vatanın, yoluna verilir,
Murt gitme sakın, öl sen Mehmed’im!

​Sâika-i Dehşet, babaannem der;
"Şerefimizle ölmek, bin ömre değer."
Zalim önünde, bükülmez bu yer,
Şehitlik tacını, giy sen Mehmed’im!

​Kahr-ı Şedid, o tevhid sancağı,
Kutsaldır bize, ana kucağı!
Sönmez ebedi, iman ocağı,
Kur’an’la kükre de, gel sen Mehmed’im!

​Zecr-i Müebbet, nizam-ı âlem,
Yazılsın yeniden, o kanlı kalem!
Şehit kanıyla, biter her elem,
Cennet muştusun, al sen Mehmed’im!

​Gazab-ı Millet, tekbirle uyan,
Korkusuzca gel, o düşmana dayan!
Hakk’ın yolunda, canını koyan,
Arş-ı Alâ’da, kal sen Mehmed’im!

​Mekr-ü Muazzam, sinsi planlar,
Şehit gölgesinde, solar o anlar!
Turan ordusuyla, coşsun bu canlar,
Küfrü boğan o el, sensin Mehmed’im!

​Pençe-i Devlet, i’lâ-yı Kelimetullah,
Bizimledir elbet, o yüce Allah!
Hainler için, her an bin eyvah,
Zaferi kanınla, yaz sen Mehmed’im!

​Satvet-i Turan, Kur’an rehberin,
Göklerde bellidir, o ulu yerin!
Mevla’nın katında, en yüksek derin,
Şehadet şerbetin, iç sen Mehmed’im!

​İntikam-ı Âdil, Bedir ruhuyla,
Sakarya şahlanır, o pak ruhuyla!
Turan’ı kuşatmış, iman nuruyla,
Menzile vuslat ol, var sen Mehmed’im!

​Seyf-i Mübarek, keskin zülfikâr,
Seninle silinir, o sinsi efkâr!
Kur’an’ın izinde, her yan bize kâr,
Hükmü infaz eden, sensin Mehmed’im!

​Heybet-i Uzmâ, kardaş kucağı,
Yansın artık İslam, iman ocağı!
Turan’ın o ulu, en son bucağı,
Mühürle mühürle, gel sen Mehmed’im!

​Hükm-ü Kati, hak geldi artık,
Batılın o sinsi, kalbini yırttık!
Adalet sancağın, göklere diktik,
Nuruyla dünyayı, sar sen Mehmed’im!

​Vaveylâ-yı Kahır, korksun o küfür,
Ağzından dökülen, her söz bir mühür!
Kur’an birliğiyle, her daim özgür,
Cihanın fatihi, sensin Mehmed’im!

​İktidar-ı Tam, vahdet zamanı,
Kurtaralım artık, ahir zamanı!
Turan ufkundaki, o kutlu anı,
Yazmaya adaysın, sensin Mehmed’im!

​Vakur-u Celâl, alında secde,
Geldi bütün alem, ulu bir vecde!
Kızıl Elma yolu, en büyük müjde,
Müjdeyi getiren, sensin Mehmed’im!

​Dest-i Kudret, kardaş birleşir,
Küfrün o sarayı, dertle dertleşir!
İmanlı yürekler, her an sertleşir,
Zalimi titreten, sensin Mehmed’im!

​Sancak-ı Celâl, gölgesi yeter,
Hainin bağrında, dumanlar tüter!
Kur’an’ın nuruyla, karanlık biter,
Güneşi doğduran, sensin Mehmed’im!

​Sayha-i Tevhid, dillerde Allah,
Menzilimiz belli, vallahi billah!
Turan kurulunca, kalkar her eyvah,
Huzuru sunacak, sensin Mehmed’im!

​Zulmet-i Küffar, yıkıldı bitti,
Batılın o sinsi, rüyası gitti!
Türk’ün iradesi, dünyayı tuttu,
Mührü basacak o, sensin Mehmed’im!

​Nûr-u Mücessem, ulu bir ferman,
Her bir derdimize, Kur’an’dır derman!
Turan’ın mülkünde, sarsılmaz harman,
Hasadı toplayan, sensin Mehmed’im!

​Feth-i Mübin, tek bir davan var,
İslam’ın birliği, dünyayı sarar!
Hainlerin kalbi, her an bir darar,
Cihanın sahibi, sensin Mehmed’im!

​Vahdet-i Vücutla, bağladık bendi,
Seninle şahlanır, ecdadın fendi!
Gönül sarayımın, şahı efendi,
Kur’an’ın nuruyla, kal sen Mehmed’im!

​Nûrferah / Züleyha AKTAŞ