Mehmed Sarı Şiirleri - Şair Mehmed Sarı

Uyandığın zaman sabahın tazeliğine
tüm zamanların çilesiyle inleyen
sesimin tortuları çarpacaktır gözlerine...
Kanayarak akıtsa da anılarımızı
bin bir noktasından her zamanki gibi yine
olmayıp gönüllenmezler bir nebze de olsa

Düşünce serime özleminin ateşi
ve kesintisizce hayallerken seni
çalmaya başladı telefon birden.

Ne güzel şey senin
o tatlı sesini duymak

Gidip geri dönmedin
Yürekler ıssız kaldı
Yaşam kara kıyamet
Yeryüzü sessiz kaldı

Kapandı birer birer

TOPLUMSAL EŞKİYA UZLAŞMAZLIĞI

Yüreğimde
kocaman ve kaskatı
bir eşkiya uzlaşmazlığı büyüyor durmadan,
iki yüzlü ve namert yasaların

yüreğimi hücre hücre
atom atom sundum insanlara
ama onlar oldukça bencildiler
kendi yüreklerinden bir parçacık
fedakarlık etmedikleri gibi
benimkini toptan ilhak ettiler...

Sen memleketimsin, memleketim sevgilim
Anadolusun aşıklar otağı
kızıl gülü, ak nergisi,
mor menekşesiyle,
Dudağımda kanayan yar öpücüğü gibi
açar nar çiçeklerince bahar sıcaklarında,

SEVGİLİM GÜNEŞİMDİR

Yaralı bir kuştu gönlüm
Yar ile buluştu gönlüm
Yurduna kavuştu gönlüm
Yurdum sevgilimdir benim

SEVGİLİMİN HASRETİYLE

Sevgilimin hasretiyle
Yana yana kavruldum ben
Keskin ayrılık yeliyle
Ülke ülke savruldum ben

Neden daha
hep kürt memed nöbete
iki gözüm kardeşim,
Duracak mı hep öyle
puşt görünümleri toplumun aynasında,
Temizlenmeyecek mi hiç bir gün

Başıma suay taşı düştü
suay kurşunuyla delindi bağrım!
Suyuma suay zehri katıldı
suay küfürleriyle sağırlaştı
kulaklarım...!