Mehmed Sarı Şiirleri - Şair Mehmed Sarı

Yıkıldı üstüme emeğin
tarih boyunca diktiği
bütün görkemli yapılar,
Kurudu doğanın bağrında yeşil,
Dağlara yangın düştü
deşilir yüreğimde ateş kuyuları,

DİNMEZ İSYANIM
HİÇ BİR ZAMAN KARANLIĞA

Ağlamak geliyor içimden habire
kaybedilmiş günlerimiz için sevgilim,
Bir akdeniz akşamında

Dedim:
Nedir beni böyle
öldürmeyip süründüren
tılsımın senin,
Sesin aşkın en içli melodisi
tomurmuş gül kokusu nefesin.

Hazan yapraklarınca savrulurken duygularım
ve yol kenarlarında donup kalırken
eskimiş sular gibi
kavuşulma arsuzuyla sevgiliye
ömür boyu çekilmiş özlem acılarıyla,
Kırdığında bir acı esinti yüreğimin yaşlı dallarını

CUDİ AĞITI

Kara duman bastı Cudi dağını
zulmün silahından taştı yalımlar,
Ateş düştü yüreğimin başına
yandı bütün yaşam, yandı ceylanlar...

Uyku zamanındır şu an
bir kör kuyuda
bir yalıtılmış karbonlu odada
anlaşılmazlıklar içindesin ayan beyan...

Ve ben

Bu dağlar ve deniz
ve iyot kokuları
bir yitik yaşama duyulan
içli hasreti anımsatırlar bana,
Bir yitik sevdayı geride bırakılan
gelin olmaya hazır telli duvaklı

Senin vebalinle terkettim yari
Kanayarak boynun büktün be deniz
Paramparça oldu yüreğim zarı
Çağlayıp kalbime aktın be deniz

Beklemiştim hayal ile bugünü

YAŞAMAMA SENSİN NEDEN

Sen olmasaydın
ne ayın şavkı düşerdi karanlık sulara
ne de gün ışınlarıyla
yekinip yürürdü yaşamın suyu,

Sen benim gönlüme taht kurdun bir kez
Yaşamdan geçerim senden geçemem
Sensiz ömür hiç bir işe yaramaz
Yaşamdan geçerim senden geçemem

Seni türkü türkü hergün yaktım ben