Mehmed Aksu Şiirleri - Şair Mehmed Aksu

Kokunun sindiği odalarda,
En sevdiğim şarkıyı dinlemek gibisin.
Yağmurdan sonra toprak kokususun.
Bir çocuğun en çok sevdiği oyuncağı,
Bir ihtiyarın ölüm korkususun;
Her dakika yaşadığı duygusun yani.

Aslında başladığında bitiyor her şey,
Yeni doğan bir çocuğu düşün mesela.
İlkokula başladığın günü tahta sırada.
Dostlarını hatırla sokak arasında.
Ne zaman bir söze başlansa satır arasında.
Yarım kalan bir cümle kalmaz ardında.

Ve şimdi
Ardında yokluğunun
Issız sokakların yalnız çocuğuyum hala.
Tek bir kızgın cümle kurmadım ardından,
Bir kaç ufak sitemden başka.
Bir tek kendini almışsın giderken yanına,

Yasaklandı kapalı alanlarda sigara bile,
Ben seni bir türlü yasaklayamadım kalbimde.

Şimdi tuttum nefesimi,
Seni içime çektiğimde,
Yalnızlık beni terk edecek yar.
Kelimeleri yan yana bir getirebilsem
Sana bir çift söyleyeceğim var.
Yorgunum geçen yılların ardından

Sen Kalsaydın

Bavulunu toplamış gidiyorsun sen.
Diyelim anıları da attın içine.
Peki ya acılar hep bende mi kalacak?
Oysa keşke her şeyi eşit şekilde paylaşsaydık.

Bırak anlamsız kalsın.
Nasıl olsa hayata dair çok şey anlamsız kaldı.
Güldüğümüz filmleri seversin en çok
Ama hayatta kaç defa güldü ki yüzün.
Sevdiğimiz artist gevrek gevrek gülerken,
Biz de hayatın tek anlamı vardı:hüzün

Serbest bırakılmışım sevdandan.
Tutuksuz yargılanmak üzere
Sürgün yıllarıma
Ve sensiz geçen vurgun yıllarıma,
Bütün acılarıma inat
Özlemleri biriktirmişim yıllarca

Sen mi seveceksin taşralı çocuk?
On altı yaşında bıyıkların terlerken,
Kara bahtına inat bir siyah ceketin olmadı senin.
Çatısız evinde üşüyüp titrerken.
Derde sarılmadığın bir günün olmadı senin.

Ve susar insan.
Anılar konuşur, acılar konuşur.
Koca bir ömrün ardında bıraktığı yıllar konuşur.
Kaç kayıp sevdanın mevsimi karıştı hüzne.
Ana baba ve yar
Bir bahar selinde