Gariptir bu günlüm garip gürünür
Sevenler hep farklı yere savrulur
Hayalı bile bana çok acı gürünür
Ölümden beterdır böyle ayrılık
Acılar yoğurdu yolun sonunu
Aklıma gece gündüz
Davetsız geliyorsun
Zaman mekan fark etmez
Günlüme giriyorsun
Her an ve her dakika
Vahşet artık her yerde
çocuklara,Kadınlara uzandı.
herkes “yıkacağız” naraları atıyor.
Yirmi birinci yüzyıl
Daha modern,ileri gideceken
İlkeleşip ,vampirleşmeye gidiyor,
Onlar küçükken hepsini sırtımda taşıdım,
Gelirimiz yoktu, yevmiyelik işlerde çalıştım.
Bazen bir lokma ekmek bile zor bulunurdu,
Yine de yoktan var edip büyüttüm onları.
Üç kız, üç erkek… zor şartlarda yetiştirdim,
Dünyada bulunmaz artık gölgesi,
Durmadan duyulacaktır hasreti.
Biliyorum, burda olmaz muradım,
Gölgesini görmek en mesrur anım.
Hasretinden yanar durmadan içim,
Baharla toprak uyanır,canlanır nebatlar
Rüzgarla salanır dallar,yapraklar
Çimenın güneşten kamaşır gözü
biraz ürkek, Taze başlangıç yapar
Hasretimiz görmediğimizdendir.
Çok baharın güzeliklerini
Bahar çiçeği
Bir bahar çiçeğiydi
Sesiz vede durgun
Farkında değilim
Baktım kalbim ona vurgun
Nereye bakarsam o
Dallar yeşerirken düştün aklıma,
Kokunla sarhoş bu güzel hava.
Sensiz dinmez içimdeki bu sızı,
Bahar gelir, yüreğime düşersin.
Yağmur altında zaman ağır akar,
Ruhumda iz bırakan gitmeyen gölge
Kalbimin ortasına düşen ateş
Özleminden çıkan kıvılcımların sonucudur
Biliyormusun
Baharlar birbirini izleyince
Kalbime girdi büyük bir sızı
Bilinmez bir hüzün kapladı yine
Anlatamadığım için yokluk diyorum
Olmayan hayallerden olduğu için
Boşluk diyorum.
Baharlar ne kadar benzer sana
Her gelişinde seni görüyorum.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!