Me Sak Şiirleri - Şair Me Sak

Bu memleket bana yabancı geldi
Ayrılma isteği çoktan uyandı

Gözlerimden artık yaşlar boşandı
uzaktan,yakından bakan anladı.

Günler geçti,aylar geçti
Bir an bile unutmadım
Gözyaşlarım sel oldu.
Aklımdan çıkmadın
Yazar oldum
Şair oldum

Ya huriyı , ya melekı
Büryêvê bı qelemê nekşı
Çavêvê mina fincanê
Ev nezera vê esmerê

Lı ber çavêmı sipiyı

ah benim halimi görsen
Nasıl eğilip büzülmüşüm
Senin yolunda
Durmadan tespih çeker gibi
Sayiklayip dururum seni
Ne gecem gece,ne göndüzüm gündüz olmuş

Aydınlığı büyüler bizi
Aydınlığı büyüler bizi

Çengeller ve zincirlerle bağlandı yerinde
Dağlar çökse belki bu kadar acı vermez
çekindiğini ima ettığıni bilmezmiyim

Güneşın doğuşu umudumuzdur
karamsarlık denildimi güneşi hatırlarım.
Aydınlığı hayatın başlangıcının müjdesi
acı ve sevincimizin başlangıcı
Her doğuşu taze bir başlangıçtır
onunla diriliriz.

Ay ışığında görünen uzaklık.
Kelebeğın ömrü kadar kısa,
karanlığa değen
büyük bir yaraydı;
parladıkça uzaklaşan
bir ırmaktı,

Hararetli bir sıcak başladı,
Her yer yemyeşil…
Çiçeklerin kokusu yayılıyor havaya,
Kelebekler rengarenk uçuşuyor.

Kuş sesleriyle cıvıl cıvıl etraf,

Aynı duyguları yaşar herkes sanmışım,
Oysa duman bacamızdan geliyor.
Dumanı tüteni hiç görmemişim,
Anlatmaya yetmez kelimelerim,
Sürekli gelgitlerde bocalayan,
Benmişim…

Nasıl unutacağım
Biliyormusun
Biliyorsan bir yol göster
Sen beyazın ben esmer
Bozma zenginliğini yoksuluğumla
Ayrı dünyaların insanlarıyız