Maviye Doğuş Şiiri - Muhammet Salih Zengin

Sabahın İlk dalgası vurur göz kapaklarıma
Tuzlu bir rüzgârla uyanır içimdeki liman
Martılar yırtar göğü beyaz kanatlarıyla
Ben kıyıda beklerim eski bir kayık misali

Deniz avuçlarıma sığmayan bir aynadır sanki
Her dalgada başka bir yüzümü gösterir bana
Bazen fırtına kopar döver göğsümü köpük köpük
Bazen de durulur dibindeki sırları fısıldar usulca

Ufuk çizgisi gerilir iki dünya arasına
Bir ucunda çocukluğum öbüründe bilmediğim yarın
Gemiler geçer yükü umut ve ayrılık dolu
Benim yüküm ise sadece deniz bir özlem maviye

Akşam olunca deniz yutar güneşi lokma lokma
Karanlıkta parlayan balıklar gibi yanar yıldızlar
Ve ben kıyıya vuran her dalgada biraz daha yenilenirim
Taki sabahla birlikte yeniden doğana dek, maviye