Mavi Ufuklar Şiiri - Kasım Kobakçı

Fırtınalı rüzgarlar, ulu dağı sarsarken,
Karanlık geceler de, hep aydınlık olurken,
Kırıp atıp zinciri, sonsuza dek koşarken,
Mavi ufuklar boyu, kanatlanmak niyetim.
*
Yerlerde sürünmeye, benim canım dayanmaz,
Toz toprağın altında yatanlar, hiç uyanmaz,
Göğe sevdalananlar, başka renge boyanmaz,
Mavi ufuklar boyu, kanatlanmak niyetim.
*
Yıldızların yanına, fırlayacak bedenler,
Aşağıda kalarak, boşa zaman yiyenler,
Hasretin rüzgarına, kapılarak dönenler,
Mavi ufuklar boyu, kanatlanmak niyetim.
*
Yüksek dağ zirvesine, sisler duman belenmiş,
Göklerin sonsuzluğu, yıldızlarla bezenmiş,
Özgürlüğü arayan, sonsuzluğa özenmiş,
Mavi ufuklar boyu, kanatlanmak niyetim.
*
Gökyüzü engin deniz, sanki sonsuz arkadaş,
Bütün dertleri silip, yüreğime bak sırdaş,
Zirvelere çıkarım, adımlarım pek yavaş,
Mavi ufuklar boyu, kanatlanmak niyetim.
*
Kocaman diyarları, tepeden görmek yaman,
Göğe tırmanır isen, derdin kalmıyor o an,
Bulutlar sarayında, bulunur ancak derman,
Mavi ufuklar boyu, kanatlanmak niyetim.
*
Kanatlarımı açıp, süzülürüm çok rahat,
Yerin ağırlığından, kurtulduğum ilk saat,
Bütün engeller biter, son bulur tüm kabahat,
Mavi ufuklar boyu, kanatlanmak niyetim.
*
Benim ruhum, engine tırmanmaktan vazgeçmez,
Kanadı kırılanlar, yücelikleri seçmez,
Göğün sevdalıları, aşağılara göçmez,
Mavi ufuklar boyu, kanatlanmak niyetim.
*
Maziye karışacak, hatırlanmaz zamanlar,
Süzülürken boşlukta, ufuklar beni anlar,
Rüzgarın ninnisiyle, fısıldaşır ormanlar,
Mavi ufuklar boyu, kanatlanmak niyetim.
*
Dünyanın kederleri, gerilerde bitecek,
Göklerin hürriyeti, sonsuza dek yetecek,
Bu ruhum, bulutların zirvesinde yitecek,
Mavi ufuklar boyu, kanatlanmak niyetim.