Matem Şiiri - Hacı Sarıkaya

Beni korkutuyor öfkemin azameti,
Gel de hayra yor bu alameti.
Kim kaldıracak şimdi üstümüzden melâneti?
Hüznün ertesi abad olur sandım.

Yandım, tüttüm nefsin ocağında,
Kundakta bebekti hayallerim kucağında.
Şubatı yaşattın bana temmuz sıcağında,
Tersine döndü dünyam; yazdan sonra bahar sandım.

Geç karşıma, anlatayım; dinle hele.
Yaşattıkların kolay gelmiyor dile.
İnsan ömründe kaç gün çeker çile?
Bir günü bir asır sandım.

Şimdi döv dizlerini, otur; hâline yan.
İster mesut ol, ister beni an.
Yapıştı benliğime içimde bıraktığın zan.
Gerçeği yalandan evlâ sandım.

Bin dokunsan etmezdim bir ah.
İstemsiz dökülüyor dudaklarımdan: "Eyvah!"
Bana gelince yasak; kötü, günah.
Cehennemde yalnız yanacağım sandım.