Kardeş ve el eleydi insanlar.
Aralarına sokuldu
Mezhep kılıklı nefret;
Bölünüp, parçalanıp, ayrılıp;
Aslında nokta-i zerre kadar,
Birbirinden farksız yollarda,
Düşman kardeşler olduk!
Çoğaldı ceset adayları da,
Ve cesetler haçlı, yıldızlı, hilalli
Ve cesetler bebek, genç, yaşlı.
Dost biz kötü çağ'a düştük;
Her köşe başında
Ölüme promosyon var,
Azrail'de el oğuşturur;
Bir alana, yanında biri bedava.
Ölüm artık sudan ucuz...
14.Temmuz.1974
Mersin
Kayıt Tarihi : 5.03.2007 13:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Dört Büyük Kitap'ta da insanlığın Allahın emri ile Adem ile Havva'dan geldiği yazılıyken ve buna inanıyorsak eğer; bence bütün peygamberlere inanıp doğruluk, hak, adalet gibi yüksek değerleri öncelik yapıp dinlerin özünde birleşmeliyiz. Ve de hangi dinde olunursa olunsun, binlerce yıl öncesi yaşamış aşiret ve soyların egemenlik kavgasının devamı olan Mezhepler adına, kimsenin bırakın bir diğerinin canına kasdetmesini, kılına dahi zarar vermesine büyük günahtır derim. Yani şöyle de ifade edersem: Tek yaradan Allahın etrafında birlik olmuş dünyada ki tüm insanlar mı olalım? Yoksa, peygamberler etrafında toplanmış birbirine düşman insan toplulukları veya bir adım daha gidersek; allahın elçilerini ve getirdiklerini de unutmuş peygamberlerden sonraki haleflerin çıkarları adına yüzlerce kampa ayrılmış - Müslüman, Hıristiyan veya Yahudi hiç farketmez her dinde kaç mezhep olduğunu hatırlayalım yeter! - dini kurallarda ki yorum ve şekil farkları veya belirli sosyal katmanların çıkarlarının devamı adına birbirini boğazlayan, -fakat bilinmelidir ki Allah tarafından hiç sevilmeyen- zavallı insanlar mı olalım!
TÜM YORUMLAR (2)