Maskeli Hakim(!) Şiiri - Süleyman Kılıç 2

Maskeli hakim saraylarında oturur
Gölge peşinden koşarken kendi korkularını saklar
Güç maskesi takar ama elleri titrer

Kalabalık sessiz alkışlar otomatik
Ve her söz cesur bir yürekten değil
Korkunun zincirlerinden çıkar sahte bir ritmik

Geceleri uyanır kendi yankısıyla konuşur
Ayna yalan söylemez gölgesinde bile korku vardır
Her emir bir savunma cesaret değil bir kurgu

Dışarıdan bakınca güçlü yenilmez gibi
Ama içeride titrer bir fısıltıya yenik düşer
Her zafer sadece maskesini sağlamlaştırır

Halk suskun görünür ama gözlerde sorular vardır
Ve gerçek cesur maskeli hakimin korktuğu yerde yatar
Sözler fikirler özgür nefesler sınır tanımaz

Maskeli hakimin gücü yalnızca gölgeye dayanır
Ve gölge ne kadar büyük olursa olsun
Işık her zaman bir yolunu bulur
gizli ve sessiz