Malûmun beyanı Şiiri - Hatice Ak

kirpiklerime asılan şelale,
akmasın diye tutmak isterken;
gülkurusu akşamlara firar eder...

geç kalınca sevmeler ne zormuş;
zaman, hızla akıp giderken.
yürek bu;
dünyaları sığdırır da içine,
bazen tek bir damlayı almaz...

öylesine coşkulu, ölesiye inanmıştık;
düşlere düştü o yağmurlarda ıslanmışlık.
usanmışlıktan değil şikâyetim;
hani bekler ya insan...

bir harf, bir kelime, bir cümle.
her dönemeçte savrulur bakışlar;
uzaktan gelecek yolcunun özlemiyle.
vazgeçememekmiş sevmek;

fark etmesen de, kendiliğinden gelir ayanı.
gidenin yerine bir yenisini almıyor yürek;
anlatmak istediğim,
malûmun beyanı...