Makasın Sesi Şiiri - Kasım Kobakçı

Makasın sesinde vardır bir neşe,
Yayılır enerjim yanan güneşe,
Kırpılmak şifadır harlı ateşe.
*
Uçuşur havada yeşil yapraklar,
Tazelenip coşar bütün topraklar,
Bizi bekler her gün serin şafaklar!
*
Çimler kesildikçe fışkırır candan,
Damarlar beslenir o asil kandan,
Yeniden doğarız koptuğum andan.
*
Uzayan saçlarım rüzgarda eser,
O usta bahçıvan kökünden keser,
Kırpılan dallardan fışkırır eser!
*
Hızla vuran bıçak parlayıp geçer,
Kötü otu bulur içinden seçer,
Ustamız tarlada ekinler biçer.
*
Tazecik bir hayat başlar masada,
Kalmaz yüreğimiz dertte, tasada,
Umut var yazılan koca yasada!
*
Kırpıldıkça coşar bizim ormanlar,
Yeşile bürünür bütün harmanlar,
Çalışır durmadan koca kervanlar.
*
Dökülen çimlerden doğar bir nehir,
Ayağa kalkıyor koskoca şehir,
Kırpılmak bir ilaç, olamaz zehir!
*
Çağlayan su gibi coşup akarım,
Dağların ucundan göğe bakarım,
Güneşten ateşler alıp yakarım.
*
Baharlar geldikçe uzar boyumuz,
Asırlara bedel ulu soyumuz,
Derin sular gibi temiz huyumuz.
*
Makas şıkırdasın tempo tutarak,
Yeşiller fışkırsın canlar katarak,
Hızla büyüyoruz nabız atarak!
*
Kırpıldıkça bitmez benim hevesim,
Dünyaya yayılır gürleyen sesim,
Yaşamak coşkusu benim nefesim!