Mahsun Doğan Şiirleri - Şair Mahsun Doğan

Sen İçtiğim en tatlı su
Gördüğüm en gerçek rüyasın
Okuduğum en güzel kitap
Düştüğüm en derin kuyu
Yazdığım en samimi şiir
Kalbimdeki en makul fikir

İzlediğin her gündoğumunu sevap say
Farid Farjad'ın kemanı ile nefes al
Çiçeklerini sulamayı unutma
Sen kutsalsın inançsızlara katlanma
Çocukların gülüşünden tutun hayata
Serin gecelerde asaletinle çık balkona

Bir kar tanesine de dokunur
Solunda bir kutup olur nefretle de okunur.
Saftır, su kadar hakikat doludur
En büyük yalanlara meze de olur.
Bazen yaslanabileceğin bir dağdır
Bazen En güvendiğin limandır

Sevmek gökyüzüne bakmaktır
Sevilmek ise gökyüzü olmaktır

Bir başkasına seni seviyorum dedi
O gün seni seviyorum diyen
Her insandan nefrer ettim

Hele bi tünesin pencereye demirden kuşlar
Suda kağıt misali erisin ölüm kusan tanklar
Özgür semaya can versin renk renk uçurtmalar
Söz veriyorum o zaman seveceğim seni

Hele bi savaş kaidelerine riayet edilsin

Biz bir yalandık
Ama o yalanı sen söylemiştin

Artık gülerken dudaklarım acıyor
Soluk alırken göğsüm daralıyor
İçtiğim su kan kokuyor
Yediğim ekmek tuzsuz geliyor

Ne gün ayıyor ne gece bitiyor

Sorma ne haldeyim
Kanayan yarada gurbet eldeyim
Ölü bir şairin yarım kalmış şiiriyim
Razı değil kendime ettiğim zulümden Rabbim

Seni hep çıkarıyor karşıma hasmım kader

Acı çekiyorum
Soğuk bir gecede
Sıcak bir yorganı çeker gibi.
Bir toprağım susuyorum
Bir yağmurum diniyorum
Sürekli ölenleri dinliyorum.