Yazdığım tüm şiirler sanaydı aslında
Diğerleri birer yolcuydu hayatımda
Sadece sen yoldaştın bana
Çabuk soldu değil mi arşın mavisi
Işımıyor artık yıldızımız eskisi gibi
Ben küllerimize birkaç yudum şiir dizerken
Şimdi mi aramaya başladın kanat izimi
Onulmaz hicran beni çarmıhlara germişti
Senin elin başkasının elini tutarken
Benim sana şiir yazan elim sancıdı
Senin gözlerin başkasının gözüne bakarken
Benim aynaya bakamayan gözlerim utandı
Senin dudakların başkasına gülerken
Benim sigaramın filitresinde kan vardı
Giderler işte
Bir şekilde giderler
Kimisi hoşça kal der
Kimisi sen iyi bir adamsın
Kimisi de daha iyilerine layıksın
Ne kadar şanslıdır
Her sabah Baktığın aynalar
Saçına dokunan tokalar
Ve Okuduğun kitaplar.
Hayat devam etmeli
İnsanlığa olan inancımı kaybettim
Bir kibrit çöpü gibi söndü Hayata olan sevgim
Bitmek üzere hakikate ve fazilete olan saygım
Bir bir koptu sağlam sandığım Gönül bağlarım
Yıllar yılı gönül verdiğim doğrular
Ansızın zulmeteye başladı bana
Alışırım zannettin giderken
Yazgıya inat hoşça kal derken
Ama Günbatımı için henüz erken
Ben göğsümde bir güneş söndürüken
Sen gökyüzüne bakıyordun
Seni düşünmek
Gökyüzüne bakmak gibi bir şey
Sonsuz bir döngüye takılmak
Özgürlüğü hatırlarken
Sana esir olmaktır
Şuram acıyor yâr işte tam şuram
Bir serçenin yaşı dökülmüş gibi
Bir karınca misali ezilmiş gibi
Gökyüzünde ansızın vurulmuş gibi
Üfler mi çocuklar yaramı göstersem
-
Mithat Can
Tüm YorumlarAslan abemm