Mahşeri Vicdan Şiiri - Orhan Karataşgüler 4

Bir günlük yaşama telaşına değer miydi
Kozanın kelebeğe yolculuğundaki meşakkat
Sabır taşını çatlatan umut
Bu bitmek bilmeyen bekleyiş
Bu karanlık ,bu kör zindan , belimi büken onca yük
Hangi mahşeri vicdanda yazgıma düştü
Oysa umudum vardı benim
Yaşamaya dönük ,yaşlanmaya hazır duygular
Bir kelimeye bin anlam yüklemek gibi uçarı
Bin anlamda seni bulmak kadar temiz
Ben yüreğimi pas pas edip yoluna sermişken
Sen bastığın yerdeki tozdan hicap edersin
Ben seni hatırlatan her şarkıyı dua gibi dilime dolarken
Sen bedduadan medet umarsın
Ahh gönül yaram
İçimde yüzyıllık bir yalnızlık var seni bekleyen
İnsan dediğin nedir ki ,etten kemikten yaratılmış
Derin olan insanlıktır ruha bürünüp kıyama duran