Mahşer Yeri Şiiri - Kasım Kobakçı

Şehirde kaybolur Ayşe nedir zaman,
Ahmet ıssız ormanda solur kör duman,
Bütün gerçekler çöker hep sahte yalan,
Karanlık gökyüzü ve silinmez ferman.
*
Derin bir yalnızlık her gün sarar beni,
Karanlık yollarda hüzün kırar beni,
Karanlık gecede rüzgar arar beni.
*
Sensiz kalan bütün sözler dilsiz kalır,
Ahmet'in o garip düşü izsiz kalır,
Benim gözlerim boşlukta yönsüz kalır,
O dağların ardında gün renksiz kalır.
*
Yokluğun o kuyusu hep yutar beni,
Uykumda terlemek gece üzer beni,
Bu sensizlik korkusu ah yıkar beni.
*
Şehrin bütün taşları hep sessiz kalır,
Kırlangıçlar uçmaz o gök kuşsuz kalır,
O eski köylerde ocak aşsız kalır,
Umut biter koca deniz susuz kalır.
*
Bu ağır hayat kavgası ezer beni,
İnsanların o bakışı süzer beni,
Acımasız bir kurşun ah deler beni.
*
Dünyanın düzeni birden ipsiz kalır,
Bedenim ruhumdan kopar cansız kalır,
Bahçedeki o gül kurur köksüz kalır,
Kalbimdeki sıcak ateş onsuz kalır.
*
Yabancı gözlerin seli çeker beni,
Boş duvarlar karanlığa döker beni,
Bu yersiz yurtsuzluk kökten söker beni.
*
Mezarlıkta bütün taşlar farksız kalır,
Şu gölgeler diyarında eşsiz kalır,
Uzaktaki bulut bile damsız kalır,
Ayşe'nin kalbinde sevda kansız kalır.
*
Koca dağların rüzgarı bozar beni,
Bilinmez derdin o eli kazar beni,
Çılgın nehrin suları ah çizer beni.
*
Gökte uçan yıldız bile yersiz kalır,
Mahşer yerinde insanlar adsız kalır,
Yetim çocuğun rüyası camsız kalır,
Kurumuş nehirler hep umutsuz kalır.
*
İnsanlıktan çıkan herkes kınar beni,
Sahte dostlukların yükü sınar beni,
Karanlık renklere onlar boyar beni.
*
Soyutlanmış akıl baştan hissiz kalır,
Kopuk bağlar düğüm tutmaz uçsuz kalır,
İnsan insana yabancı gamsız kalır,
O eski şarkılar şimdi sazsız kalır.
*
O ıssız adanın kumu tutar beni,
Vefasız bir dostun sözü satar beni,
Bilinmez uçurumlara atar beni.
*
Dümdüz giden adam bir gün yurtsuz kalır,
Ortaya atılan kalp hep pulsuz kalır,
Ulu orta sevda diyen dertsiz kalır,
Geri vites yapmayanlar kolsuz kalır.
*
Zamanın acı çarkına katar beni,
Karanlık bir haydut gibi soyar beni,
Şeytanın oyunlarına koyar beni.
*
Kalabalık kentte insan dostsuz kalır,
En güzel saraylar bile tahtsız kalır,
Masmavi gökyüzü birden bahtsız kalır,
Gelecek umudu o an şartsız kalır.
*
Bir zalimin adaleti kıyar beni,
Hiç durmayan bu felaket oyar beni,
Bir yılan sessizliğinde duyar beni.
*
Kavgada yere düşenler güçsüz kalır,
Yalnızlık ormanlarında günsüz kalır,
Aklını kaybeden kişi yolsuz kalır,
Gecenin soğuk ayazı çulsuz kalır.
*
Kötü kader ilmek ilmek bağlar beni,
Mahşer alevinden sıcak dağlar beni,
Bu devranın acıları ağlar beni.
*
İnsanlığım yok olunca yüzsüz kalır,
Son kale düştüğü zaman sözsüz kalır,
İliklerine dek kışlar yazsız kalır,
Görmeyen o kör kuyular gözsüz kalır.
*
Geçmişin kanlı aynası tarar beni,
Soyutlanmış o sevgiler sarar beni,
Bir yabancı nefes gibi yarar beni.
*
Sonunda şu yalan dünya dipsiz kalır,
Ahmet'in diktiği fidan dalsız kalır,
Arıların bahçesinde balsız kalır,
Geri vites yapmayanlar yarsız kalır.
*
Yokluğun en kara dibi emer beni,
Dipsizliğin kör makası keser beni,
Şu mahşer yerinde rüzgar eser beni.