Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

YAKIP GİTTİĞİNE CANAN SEVİNSİN

Yakıp gittiğine canan sevinsin
Bilmez ki korunu suya değişmem
Deli divanem var diye övünsün
Cevri cefasını toya değişmem

Vuslat için sanma seni sevdiğim
Deli gönlüm yana yana uslansın
Ağlarsan başını yasla sevdiğim
Gözyaşların ile omzum ıslansın

Umut ki rıhtımda bekleyen yanım

YA AR YA KÂR YA DA YÂR DÜNYASI VAR

Kulak verdim şu dünyanın sesine
Kiminin ibretlik bir kıssası var
Kimi doğrusuna kimi tersine
Her çarkın kendince bir yasası var

Bu gün yesek yarın yeniden açız
Bir serap düş hayal hepisi yalan
Kime çığırtmacız kime aracız
Bir ses bir izi yok geriye kalan
Bak sen hele nedir ne olmuş olan

yalan akreptir usta
sefaletle büyüyüp
cehaletin karanlıklarında dolaşır gölgesiz
çığlıksız tasasız
gelip de girer bir milletin algısına
yârinin koynuna namussuz

hadi gel sevdiğim şöyle yanıma
serpilmis gül gibisin her anıma
seni sevmem öyle boşuna sanma
alırım her günahını suçunu
üstüme üstüme dağıt saçını

Vicdanı retçiysen kavgan olmalı
İnsanlıktan yana büyüt dalını
Yarına dair bir sevdan olmalı
Zalime ağlama bilmez halını

Yoktur bunun Kürdü Türk'ü Arap'ı

VİRÜS

Ah ki benim budala aklım
Neler yüklenmiş
neler var zulanda
Belleğin tıklım tıklım…

Bir yozlaşma ki derviş hak yoldan çıkmış
Gözyaşım göllenmiş de hiç akmıyor
Ar namus onur duvarını yıkmış
Yüreğim bu yükü  gayrı çekmiyor

Derme çatma bir ev ağlama sesi

Ya kavgan ya sevdan yoksa
Çok yaşamak kâr değilmiş
Dünya dünya derdim ama
Bağlanacak yâr değilmiş

Belki hasret belki vuslat