Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Ölümden ötesi inanç din iman
Ama  gönlündeki o cevher yok mu
Dün ne idi düşün toprak toz duman
Aşkta direnen bu şaheser yok mu

Aşk ki a sevdiğim o sonsuz umman

GÖZLERİNİ KAÇIRIR DOĞARKEN GÜN

Şehir bana ben bu şehre yabancı
Zoraki bir yuva gönüllü sürgün
Gözlerini kaçırır doğarken gün
Sokaklarda gölgesizlik ne acı

Sefan borçtur cevri cefansa peşin
Hangi kitap hangi meshep hangi dinne
Ne olur masmavi baksa gözlerin
Kahverengi gözlerin katil senin

Bu nasıl yazgıdır nu nasıl hasret

gözlerin nemlense dert olur bana
a sevdiğim ne bu hüzün bu tasa
asķı muhabbet dururken can cana
kırıldın mı bana küstün mü yoksa

ah ki suna boyun su gibi sesin

Canımın içi.
Hani sergiye gittik ya.
Sen, resimlere dalmıştın
Fuseli, Goya, Carlo Crivelli
Bense
Sende kalmıştım öyle sevgili

GÖZLERİN OTYAM’DI HÜZNÜN MUSTAFA ALİ


Canımın içi.
Hani sergiye gittik ya.
Sen, resimlere dalmıştın

Öyle şaşkın şaşkın bakma yüzüme
Gördüğün kaptanın seyir defteri
Gahı sevincinden gahı kahrından
Gözyaşıyla yazar şair defteri

Yüzümden okursun geldiğim yeri

GÜÇ
ince kalp gücü
arar sorar sarar gider sevdiğini
gülüşler olur
kaba kas gücü
vurur, yorar, kırar gider sevdiğini

GUGUKLU SAAT

Ana yüreğin var ya
Yârin hası kavisi
Yerin yeşili
Gözlerin göğün mavisi

SÖZÜN YERE DÜŞMÜŞ ONURUN NERDE
Firar etmiş arın edebin hayan
Özün yere düşmüş şuurun nerde
Ben seni bilirim sen kendine yan
Sözün yere düşmüş onurun nerde