Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

YOL DÜŞKÜNÜ LAİN ARTTI

Elin borusunu çalan
Halk düşmanı hain arttı
Hainlikten ödül alan
Yol düşkünü lain arttı

bencilliğim hırsım egom gururum
önüme durma da hakka gideyim
ah ki ezberlerim önyargılarım
yolumdan çekil de aşka gideyim
gönül bahçesinde köşke gideyim

YOLUMU KESTİ DE BİR TÜRKMEN KIZI

Yolumu kesti de bir Türkmen kızı
Göç göç olup katarlanmış devesi
Gülüşü yaylanın baharı yazı
Ova bayır çiçek olmuş hevesi

Ben gelirim sen yolüstü uğrarsın
Ah gözüm görse de gönlüm görmese
Hatırımı dil ucuyla sorarsın
Dil söyler de gönül duyar ne ise

Zoruma giden şeyler var hayatta

Öyle yorgunum ki âşık olmaktan
Gönlüme bir ateş koydun da gittin
Aşktır bu ne senin ne benim hatam
Benliğimi benden soydun da gittin

Bir hasret şarķısı daim içimde

Gönül bir kez düşer aşka
Öncesi yok sonrası yok
Rengi başka tadı başka
Deli gönlün durası yok

Hep düşünde hayalinde

deli gönlüm yine aşkınla dolmuş
bendine sığmıyor taşıyor işte
yelesi yellerde al kısrak olmuş
yine kalbim sana koşuyor işte

bazen bir şiirin bir dizesinde

YİNE KAZAN FOKUR FOKUR KAYNIYOR
Tabanda biçare tavanda talan
Din iman içine saklanır yalan
Can havliyle bağırır altta kalan
Yine kazan fokur fokur kaynıyor

Nerden bileceksin bendeki hali
Ne ay aya benzer ne de gün güne
Nerden bileceksin sen ey sevgili
Bir çizik atmışım her neyse düne
Yine senin ile başladım güne

Uzaktan uzağa bir guguk sesi
Gecelerim hasret gündüzüm hicran
Gönlümde bir çocuk hırçın ve asi
Yine sensiz geçti bu bahar ay can

Gülü gonca iken kuruyan dallar.