Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Güllük gülistanlık ne zaman görsem
Her ne zaman görsem başı gülanın
Gözyaşın silsem saçını örsem
Yok mu senin öyle üzgün bir anın

Neden seviyorum seni bu kadar

Seni sevmeyende kin fitne ficir
Dili garez gıybet yüreği kibir
Hele sen çok yaşa ki sonunu gör
Ortaya dökülür zulası bir bir

Kafasının içi toz toprak gübür

Yürü deli gönül dert etme yürü
Evrende bir nokta bile değilsin
Kurt dediğin bir koyun sürü sürü
De ki nokta kime nasıl eğilsin

Şurdaki viranın sahibi kimdi

Şu dünyada gâh hancısın gâh yolcu
Mal mülk denen türlü türlü yalan var
Önce insanız sonra şucu bucu
İnsandan doğup da deccal olan var

Ne yakar bir gönlün kör çergahını

Bir güzel gördüm ki aklımı aldı
Tebessümü beyaz gülün tazesi
Cismim gitti ruhum orada kaldı
Yüce yaratanın bir azizesi

Göklerden mi inmiş bir huri melek

Sen yaşarken geçtim mı hiç Sıratı
Garip kadar kim ne görmüş dünyada
Yalayıp geçenler olmuş hayatı
Fukara ne sefa sürmüş dünyada

Patron sanır sanki senin sahibin

GARİBE HER BELA REVA GÖRÜLÜR

Bir yanım sevgili bir yanım deli
Nasıl isyan etmem perva görülür
Cevr ile cefadır yoksulun hali
Garibe her bela reva görülür

Bunca emek
Bunca çile
Sürgün
Birer birer
Bile bile düşüyorsak hergün
Bilir misin niye

GAYRI

Gözümün ışığı burdan göçüp de gitmiş
A sevdiğim buralarda durulmaz gayrı
Yerinde yurdunda yaban otları bitmiş
Kimsenin halı hatırı sorulmaz gayrı

GAYRI BENDEN ÖTE ÖZGÜRSÜN GÖNLÜM

Seni düşler ülkesine bıraktım
Ne bir zulüm ne esaret ne ölüm
Kuşların sesine yelin nefesine
Seni salıverdim gök mavisine