Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Sanır mısınız ki benim her şiir
Yazdıran sevdiğim yazan el benim
Sözcükler dizilir yan yana bir bir
Baktıkça mest olan o gönül benim

Ne şairim ne evliya ne ermiş

Neler olmuyor ki ey can hayatta
Gönül yangınlarda üzüldü geçti
Gün oldu dugrusu gün oldu hata
Öyle bir öyküydü yazıldı geçti

Aşkı mahfuzda en son satıra

Neler olmuyor ki ey can hayatta
Gönül yangınlarda üzüldü geçti
Gün oldu dugrusu gün oldu hata
Öyle bir öyküydü yazıldı geçti

Renk koku olmuşsun güle nergize
Sen ki gönlümdeki pınara göze
Türküye söz ettim Şiire dize
Öyle bir sevda ki yaz yaz bitmiyor

Sıra dağlar iki gönül arası

YEMİNİMİ YİNE BOZDUM BAK HELE

Unutmaya and içmiştim ben seni
Yeminimi yine bozdum bak hele
İflah etmez teslim almış aşk beni
Göynür gönlüm yine üzdüm bak hele

Ne ummuşuz ne bulmuşuz
Yeni bir ezgi yazmalı
Korkuya esir olmuşuz
Yeni bir ülkü yazmalı

Ne hayri ne hasenatı

Yenilmez olan ne şuncu ne bucu
Mağrurlanma yalan dünya bu hancı
Yenilmeyen yalnız sevginin gücü
Akşam düşman olan sabah baştacı

Senin korkun hasma reyhan kokusu

YEDİVEREN AÇSIN GÜLÜN SIRHAMİ

Yüreğin yuvada çırpınıp durur
İnsana titresin telin SIRHAMİ
Ozanı, halkı ve hak yolu korur
Pir elinden aldın dolun SIRHAMİ

Yediveren aşka tutulmuşum ben
Kalbini bağ bahçe edip ek beni
Katar katar sevda gönül yüküm sen
Aşkın kervanıyım gel de çek beni

Gönlümün hüzünü neşesi sensin

YEL BİLE DEĞMESİN GÖNLÜNE SENİN

gönlün gül bahçesi dört mevsim bahar
Bir şeyda bülbülüm dalına senin
seninle mutluyum senle bahtiyar
yel bile değmesin gülüne senin